Ysselsteyn-Maastricht-Ysselsteyn 2008

Vandaag was het dan zo ver. Na weken van uitstellen, uitstellen en nog eens uitstellen om verschillende redenen kon het startschot gegeven worden.

Misschien hadden we dat schot ook letterlijk moeten lossen want heel Tourclub Ysselsteyn was nog in een diepe slaap. Als Ger en bovengetekende in Ysselsteyn arriveren zijn we met z’n tweeën. Als het carillon begint te tingelen zijn we nog steeds met zijn tweeën. Nog even wachten het is nog geen 8.00 uur precies. Want dat is het pas als de klok begint met slaan. Dan zien we in de verte nog een Tourclub Ysselsteyn-shirt aankomen. Het is Henk die ook het warme nest heeft weten te verlaten voor de kille koude buiten. En koud is het deze morgen. We vertrekken toch naar het zuiden in de wetenschap dat  Hans en Jan aangegeven hebben om bij de kruising Lorbaan – Veulense weg aan te sluiten bij de groep. Zij staan dus ook op de afgesproken plek. Frans had de gps-track toch ook opgevraagd zult u zeggen. Yep dat klopt maar hij is er dus niet. We rijden deze editie eerst in de richting van Baarlo om daar evenwijdig aan de Maas naar Linne te rijden. Maar niet voordat we tussen Sevenum en Baarlo Frans nog oppikken. Door het ietwat verkeerd interpreteren van de gps track had hij in Oirlo staan te wachten. Toen er niemand verscheen was hij toch maar richting zuiden gegaan. Bij Linne gaan we over een soort “Passage du Gois`  een maasarm over.  De passage du gois in Frankrijk is een steekdam in de Atlantische Oceaan bij Nantes. Twee keer per dag valt deze dam droog, dan kan het verkeer overheen. Het peloton glibberde er tijdens de tour van 1999 over heen en Boogerd verloor hier zijn tour. In tegenstelling tot Bogie tijdens die tour gaan wij er gelukkig niet bij liggen. We rijden verder zuidelijk over verkeersarme wegen. Verkeersarm in het diepe zuiden is wel wat anders dan verkeersarm hier. Het wordt hoe zuidelijker we komen steeds drukker. Na 120 kilometer zitten we op een zonovergoten terras op het Vrijthof. We doen ons tegoed aan een smakelijk maaltijd om hierna weer op het racekarretje te stappen. Het gaat eigenlijk best wel voorspoedig denk ik nog. Maar dat moet je eigenlijk nooit denken want nog geen kilometer verder hebben plaatselijke kraanmachinisten de weg die er vorig jaar nog wel was weten om te veranderen tot grote gaten afgewisseld met grote hopen zand. Gelukkig weten we de weg inmiddels aardig goed in het zuiden en na een kleine omzwerving belanden we zonder al te veel oponthoud weer op de route. Bij Grathem hebben we onze tweede koffie en cola stop van de dag. Hierna is het nog een 50 tal km naar Ysselsteyn. Deze gaan kop over kop omdat we de beentjes toch wel beginnen te voelen. Om 17.15 zitten we op het terras in Ysselsteyn 229 km met een gemiddelde van 29,6 kilometer per uur. Een geslaagde rit met na een koud begin een heerlijk zonnig einde.