Ysselsteyn Maastricht Ysselsteyn 2012

Het experiment om Ysselsteyn – Maastricht – Ysselsteyn op een zaterdag vroeger in het seizoen te plannen mag als geslaagd beschouwd worden. 10 deelnemers durfde de uitdaging aan. Twee van de deelnemers zouden een gedeelte van de rit meerijden als morele ondersteuning terwijl de andere 8 de complete afstand zouden rijden. Al wil ik daar meteen bij opmerken dat Hans ook ruim de 200 km grens gepasseerd moet zijn met zijn ritje terug naar Geleen.

Het is koud als ik opsta en als ik na een ritje van 10km in Ysselsteyn aankom ben ik ook de enige die met korte mouwtjes en idem broek aan de start sta. Dat dit een juiste keuze is blijkt in de loop van de dag. Het zonnetje doet zijn uiterste best om er ideaal fietsweer van te maken. We pakken de route van vorig jaar met één aanpassing in de route bij het dorpje Windraak. Elk jaar proberen we iets nieuws om te kijken of de route mooier kan, maar soms zijn er ook aanpassingen nodig doordat er in het wegennet aanpassingen zijn gedaan.

Met z'n tienen gaan we om iets over 8 van start. Yss-maastricht-yssDe eerste aanpassing in de route is al direct na het vertrek. Omdat de Gasunie de Steegse Peelweg open heeft liggen rijden we over de Heide naar de Lorbaan om hier de originele route op te pakken. Daarna gaat het in Zuidelijke richting naar Baarlo. Hier evenwijdig aan de Maas naar de stuw bij Osen. Omdat we hier ook in de "Dubbele" naambordjes zitten ook nog even de naam van Osen in het Limburgs "Oeëzje". Het dubbel weergeven van plaatsnamen kende ik van Friesland maar sinds een aantal jaren is het hier ook gebruikelijk. Bij Osen gaan we over de sluis heen om zo aan de zuidkant van Maasbracht uit te komen. Hier nemen we afscheid van Ger omdat hij 's middags andere verplichtingen heeft. Na Maasbracht gaat het weer meer zuidelijk en via mooie kleine weggetjes komen we aan bij eerder vermelde aanpassing van dit jaar bij Windraak. Het kleine weggetje wordt in eerste instantie over het hoofd gezien omdat er nogal driftig geparkeerd wordt. Maar nadat we met z'n alle de juiste richting hebben blijkt het een mooie aanpassing. Die wordt dus opgenomen in de 2013 editie. Kort daarna zijn we verplicht om weer een aanpassing te doen. Een boer heeft besloten (waarschijnlijk in overleg met het Duitse Reichsstraßenambt) om suikerbieten op onze route te zaaien. Een snelle blik op de GPS leert hoe we verder kunnen en na een paar kilometer zitten we weer op koers naar Maastricht. Bij Spaubeek belanden we nog even op de route van "Limburgs Mooiste" maar gelukkig kunnen we die drukte snel verlaten.

Om 12.12 uur komen we aan op het doel van deze trip. Het Vrijthof in Maastricht. Om de keuken niet te zwaar te belasten wordt er 9 keer pasta besteld met koffie en cola en daarbij verdelen we het bestelde ook nog zelf. En alhoewel de kooktijd van pasta al dente een paar minuten is weten ze er hier handgeklokt meer dan een uur over te doen om 9 borden spaghetti op de tafel te toveren.

De terugweg gaat evenwijdig aan het Julianakanaal en is dus compleet vlak. Wel hebben we nu de wind tegen en beginnen de kilometers ook mee te spelen. Was het Mart Smeets niet die ooit de woorden sprak "boven de 200 kilometergrens worden de jongens gescheiden van de grote meneren". We komen nu langs dorpjes die qua naam ons meer aan westen van het land doen denken zoals Schipperskerk en het pittoreske Vissersweert. Ik stel het peloton gerust door aan te geven dat we toch "Echt" in Limburg zijn. Bij Wessem tanken we even bij bij het tankstation om zo de laatste 60 kilometer aan te kunnen. Hierna komen we weer in het ons meer bekende gebied waar we onze wekelijkse tochtjes rijden. En Mart gelukkig zijn er vandaag alleen grote meneren en komen we na 230 kilometer (wel moe maar voldaan) weer aan in het Ysselsteynse.