Ysselsteyn - Maastricht - Ysselsteyn 2011

Ysselsteyn Maastricht Ysselsteyn. Na een viertal afgelastingen vanwege het weer en onze clubtijdrit ging het er afgelopen zondag toch van komen. De weersvoorspelling zag er werkelijk fantastisch uit, lekker warm weer en een zacht windje uit het zuiden. Dit doet mij er toe verleiden om, ondanks dat ik de nodige “hardheid” mis voor deze tocht, toch van start te gaan voor deze club klassieker.

Met recht een klassieker omdat de afstand ruim boven de twee honderd kilometer uitkomt. Hans, de geestelijke vader van deze tocht, was verhinderd zodat de gegevens in mijn Garmin zijn geladen zodat ik wel moet fietsen. We gaan met zes man van start om acht uur. Even voorbij Sevenum rijden we achterop bij ex Ysselsteyner Jan Custers met twee van zijn fietsmaten. Zij planden een tocht via de sluis van Linne. Zo rijden we een heel eind met hun op. Volgens Jan wordt er rond Beegden aan de weg gewerkt dus nemen we een andere route via deze plaats om vervolgens toch bij wegwerkzaamheden uit te komen. Via stukken onverhard, door de hard geworden leem toch hard, en klimmend over dwars over de weg gelegde dikke buizen komen we toch bij de sluis van Linne waar we de Maas oversteken. Hier nemen we afscheid van Jan en zijn maten. Via de zeer rustige wegen van midden Limburg en een stukje Duitse selfkant belanden we in het drukkere met vele dorpjes bestrooide heuvelland van Zuid Limburg en tenslotte, na 120 km, op een terras van het Vrijthof. Hier stillen we onze dorst met enkele cola`s en de honger met een bord spaghetti. Even na half twee beklimmen we de carbonnen kadertjes weer voor de terugweg. Deze loopt tot Maasbracht tussen de Maas en het Julianakanaal. Na de Maas gaat het via Grathem over allerlei landbouw wegen tot Beringen, het eerste dorp wat we tegenkomen. Helenaveen en Griendsveen zijn de laatste plaatsen op onze route. Even na half zes komen we aan bij het lonkende terras van Herberg de Peel. Al met al een zeer geslaagde Ysselsteyn Maastricht Ysselsteyn, een tocht voor echte……De superlatieven van deze tocht: Hartstikke mooi weer, drie lekke banden, acht uur op het zadel, 232 km onder de wieltjes doorgedraaid. Wat andere superlatieven: zes zere konten, wat stijve nekken van het omhooghouden van een toch wat zware kappes, en een steeds stiller wordende groep welke stug en zeer geconcentreerd doorrijd om de finish te halen.