Ysselsteyn - Maastricht - Ysselsteyn 2007

Om 8 uur staan 12 fietsers klaar voor vertrek van de uitgestelde clubklassieker. 3 hebben te kennen gegeven dat ze graag mee rijden naar Zuid-Limburg om dan op eigen kracht naar een koninkelijk feestje in Epen te rijden, maar de andere 9 fietsers gaan voor de volle route.

 

De dikke mist is erg hardnekkig en pas na Swalmen krijgt de zon de overhand. Bij Maalbroek is het 1e tegenvallertje. De nieuwe autoweg Roermond-Duitsland krijgt vorm en de weg die we vorig jaar gereden hebben is gewoon verdwenen We moeten door de greppel het nieuwe asfalt op klimmen en richting grens rijden om aan de andere kant van de vangrail en de autoweg te geraken.

Na Herkenbosch is de route herzien en enige weken terug verkend. Via het mooie Odilienberg wordt koers gezet naar de Duitse Selfkant en hier de 2e tegenvaller. Tussen Selfkant en Susterseel is de weg met hekken afgezet. Maar wij laten ons niet tegenhouden en rijden de route zoals die enige weken terug is gezien. Echter onze oosterburen zijn "tuechtig" en als de "strandferien" zijn afgelopen gaan ze gewoon verder met "keulen" graven. In enkele weken is de weg gans “verschwunden" en zelfs gecultivatord + een grote berg zand voor de aanleg van een viaduct. Een vriendelijke man zegt dat we door het veld en de fiets dragend weer op de weg kunnen geraken. Ook veldrijden hebben we  ooit op TV gezien en na een stuk over een stoppelveld moet er dan tegen het talud gekluund worden. De vettige loss plakt tussen onze plaatjes en onze hoefjes klikken hierna wat doffer in de pedalen.

Via het 1e bergje in Hillensberg belanden we weer in NL. De plaatsen Doenrade, Puth, een helling Spaubeek, Neerbeek, Ulestraten en Bunde passeren we, alvorens we onderaan de Noorderbrug in Maastricht met muziek worden ontvangen. Ook een Ysselsteynse familie onderweg zijnde naar het Preuvenemint heet ons hier welkom in Maastricht.

Op het Vrijthof wordt de inwendige mens gesterkt voor de terugrit. Het is ca 14 uur en de wind is zoals voorspeld gedraaid en nu pal op kop. In Geulle rijdt Joep op een putdeksel en de derailleur maakt een smakker in de spaken. Deze wordt hierdoor zo verbogen dat verder rijden niet mogelijk lijkt. Een paar grove handen buigen de wieltjes weer enigszins in positie zodat er toch kan worden gefietst. In Meers wordt dit nog met een geleende waterpomptang verbeterd en krijgen de vettige handen op het tot dan maagdelijk witte sanitair bij een aanwonende een schoonmaakbeurt. De fietstocht wordt met nog een colapauze in Grathem in straf tempo afgewerkt. Iets voor zessen arriveren we , moe maar voldaan op het terras bij de Herberg met 230km op de teller.

Genoten van een lange clubklassieker over landschappelijk mooie wegen en met mooi zomerweer. De enige minnen: materiaalpech en vrij veel wind tegen.

 - Ger Geerets

 

Hieronder het hoogteprofiel van de tocht.

klik hier voor de track in GDB-3 formaat