Verslag Ronda 2008

Ronda dag 1 vrijdag 18 april 2008

Na een voorspoedige vlucht met Ryanair en  een beetje een tumultueuze landing op Malaga zijn we precies op tijd in Spanje. 

Na ca 5 min hebben we onze koffers en ook fietsen al van de band gehaald en lopen naar de uitgang. Daar staat al een mannetje van Shuttledirect met een kaartje met mijn naam aan de uitgang. Het gaat voortreffelijk en met een chauffeur die niets kan als Spaans rijden we via Fuengerola en Marbella via de kust naar Ronda.
Als we even voor Ronda zijn begint het te regenen. regen in andalusieIn Ronda weet onze chauffeur niet hoe bij de juiste hotel te komen en na wat heen en weer gereden te hebben komen we toch bij het hotel.

Ronda dag 2 zaterdag 19 april 2008

De voorspelling was al niet al te best. Het weer zou slecht worden. Maar als we deze morgen opstaan dan is het weer nog slechter dan slecht. Het regent pijpenstelen. Toch maar opstaan in de hoop dat deze weerdip van korte duur is. Omdat het hotel zelf geen ontbijtmogelijkheden heeft gaan we op zoek naar een cafetaria om te ontbijten. Na wat hulp van het hotelpersoneel vinden we een gezellig eetgelegenheidje. Veel TL-verlichting zorgt er voor dat de broodjes goed te zien zijn. De broodjes zijn lekker en de koffie is goed dus daar gaan we beslist niet over klagen. Nadat we een ruim ontbijt weggewerkt hebben gaan we terug naar het hotel om onze fietsen die nog in de koffer zitten in elkaar te zetten. Als we dit gedaan hebben regent het nog steeds en het ziet er niet naar uit dat het weer vandaag nog op zal klaren. We vragen hoe het weer manjana zal zijn. Bueno wordt ons verzekerd. Ger en ik proberen de internetverbinding op te starten zodat we vanuit het hotel kunnen e-mailen en de ruwe versie van het reisverslag op de website kunnen dumpen. Na wat geplaar lukt het ons om de verbinding tot stand te krijgen. Echt relaxed zit je echter niet omdat de verbinding alleen bij de receptie draadloos opgebouwd kan worden. De receptie is echter net zo groot als een schoenendoos en als er iemand naar binnen of naar buiten moet dan moeten we achter onze laptop vandaan. Het is toch gelukt zoals jullie nu lezen. Het regent nog steeds dus het plan om te gaan fietsen wordt omgetoverd tot het bezoeken van het oude stadje Ronda. Het is een erg leuk stadje doorsneden door een diepe kloof met daarover 3 oude bruggen. Verder is er nog de oudste nog dienst doende stierenvechterarena van Spanje. Door het buiig karakter van het weer zijn we genoodzaakt regelmatig de plaatselijke horeca binnen te duiken We drinken koffie in een cafeetje waar de eigenaar met een spuitbus met WC-dennengeur de vieze lucht probeert te verdrijven. Door de regenval laat het riool het volgens ons wat afweten. Als de rioollucht zich vermengd met de overvloedig gespoten WC-dennengeur wordt het ons toch te veel. We besluiten om maar snel af te rekenen en verder te gaan met ons cultureel uitje. De uitzichten zijn erg mooi ondanks het bewolkte weer  Het is dus een slenterdagje geworden en die eindigt zoals elk slenterdagje in de tapasbar.

Ronda dag 3 zondag 20 april 2008

Het ziet er niet te best uit wat het weer betreft. Gisterenavond, eigenlijk vanmorgen vroeg liepen we terug naar het hotel terwijl het water in een stroompje door de goot van de weg naar beneden liep. Al wat er nu uitvalt krijgen we morgen niet, denken we. Tijdens het ontwaken, werpen we onze eerste wat beperkte blikken naar buiten. Het blikveld naar buiten is niet te groot, ongeveer 9 m2 groot. Iets waar Herfkens in New York voor verhuisde zeg maar. Dit blikveld vertoont toch de nodige nattigheid. Eerst maar eens op zoek naar een ontbijtje. Dit vinden we in een soort van binnenplaats waar we eigenlijk niet zo iets verwachten. We eten wat pan (brood) en een soort van oliebolachtige substantie wat men met een groot uitgevallen kitspuit in een grote pan hete olie perst. Best wel te eten maar met wat poedersuiker zou het beslist wat lekkerder zijn. Na dit wat lange ontbijt, wat we zo lang mogelijk uitrekten omdat er weer de nodige nattigheid uit de hemel viel togen we terug naar het hotel, hopend dat het weer zou verbeteren in de hoop dat we zouden kunnen fietsen. Het wordt niet echt beter en Hans en Ger gaan naar beneden om nog eens te proberen verbinding te krijgen met het Internet. Dit was gisterenavond, s`morgens was het wel gelukt, niet meer mogelijk. Gelukkig was de lieftallige baliehoudster bereid om de computer van het hotel ter beschikking te stellen om het verslag van dag 2 even op de site te zetten.Omdat er steeds maar dreigende wolkenluchten zichtbaar zijn besluiten we maar weer om wat door de stad te gaan struinen. We leggen aan, vluchtend voor al weer een bui, in een koffie en broodjeszaak waar we de nodige bakjes tot ons nemen. Tijdens een droge periode verkennen we wat meer en rond twee uur besluiten we wat te tapas te eten. Het weer begint ondertussen steeds vaster te worden, de regenperiodes beginnen de droge inmiddels te overheersen. Na twee halve liters in een van de “gezellige” tapascafe`s gaan we, het is inmiddels zes uur in de avond, terug naar het hotel. Niet gefietst dus vandaag. Volgens de aardige mevrouw die onze kamers poetst wordt het morgen fietsweer. We blijven optimistisch.  

ronda dag 4 maandag 21 april 2008

Vanmorgen is het om 8 uur weer erg onduidelijk weer. Veel onheilspellende wolken zowel naar het oosten als naar het westen. We besluiten: we gaan toch ! Als we ontbeten hebben is men de terrassen aan het opbouwen en worden de tafels met katoenen kleedjes gedekt. Men heeft vertrouwen in het weer! We gaan fietsen richting Olvera. Het is koud slechts ca 11 oC. Onderweg naar Setenil zien we de vale gieren boven onze hoofden cirkelen tegen de donkere wolken boven de bergen. In Setenil gaan we sightseeen naar de rotswoningen. Erg mooi en overal drupt het overtollige regenwater van de afgelopen dagen op het wegdek. Hier en daar wat stenen die losgekomen zijn van de rotswand. Onze route gaat verder naar Olvera en onderweg heeft Hans nog contact met een agressieve Spaanse herdershond die zijn stuk wegdek goed bewaakt.
Olvera is een prachtig gelegen  Pueblo Blanco (witte stadje) . Hoog op een heuveltop met een kerk en fort. In Olvera rijden we naar Pruna een dorp enkele km’s in de provincie Sevilla en na een cola-stop informeren we naar de Via Verde. een van de vele tunneltjes via verdeDit is een fietsroute gemaakt over een spoorweg die nooit heeft gefunctioneerd. Terug in Olvera gaan we toch even kijken of we de route kunnen vinden. Over een weg, steil naar beneden naar het station van Olvera komen we op de Via Verde. Een oranjekleurig goed verhard pad met veel tunneltjes, waarin de verlichting aanspringt als je enkele meters binnen rijdt, maar uniek gelegen met een prachtig uitzicht over het berglandschap en erg gemakkelijk qua hoogte. Met een grote omweg komen we weer terug in Olvera om hier de terugweg naar Ronda te beginnen. Even een bezoekje aan de hoog gelegen weinig boeiende  kerk, ca 18% omhoog en weer terug. We rijden naar Ronda terug richting El Gastor over een landschappelijk erg mooie en verkeersarme weg. Ook zit er een behoorlijke col in van circa 8% stijging. Een ½ Alpe Huez ! Het weer is mooi geworden en de temperatuur is ca. 18 oC. Prachtige fietsroute met erg weinig verkeer.
Terug in Ronda gaan we vochtbalansen op een terras met zon en de inspannende dag wordt doorgenomen. Gelukkig is het weer beter en de vooruitzichten voor de verdere week ook. 


Ronda dag 5 dinsdag 22 april 2008

Vandaag onze 2de fietsdag in werkelijk fantastisch fietsweer 23 graden en weinig wind. Na een ontbijt in Ronda gaan we op pad naar Ubrique. We vertrekken in westelijk richting naar Grazalema. De eerste kilometers rijden we over de iets drukkere A473 maar na wat afsplitsingen rijden al snel met wat minder verkeer. En als we afbuigen naar Ubrique komen we op de wegen waar wij als fietsers allemaal naar verlangen. Een 3 meterweg die kronkelt tussen de vele kurkbomen. Als we rechts kijken zien we het stuwmeer bij Zahara liggen. Op het einde van deze weg gaan we links af naar ons verste punt van deze tocht Ubrique. De iets bredere maar rustige weg gaat via een kloof. Links en recht krijgen we imposante rotsformaties te zien. Boven de toppen vliegen er zelfs de vale gieren. Het is niet te hopen dat die gieren het op ons gemunt hebben. Al is het volgens de biologieboeken wel zo dat gieren alleen de kadavers opruimen. In Ubrique eten we wat op een terras. De sopa die geserveerd wordt ziet er uit als afwaswater en smaakt ook zo maar de salade is overheerlijk. En de vriendelijke ober doet zijn best om het ons naar de zin te maken. Hij probeert zelfs om ons in onze eigen taal tot ziens te wensen. Al blijkt dan dat hij meer Duitsers op zijn terras krijgt als Nederlanders. Via het natuurgebied gaat het in zuidelijk richting verder. We helpen nog een schaap zijn kop uit het gaas te halen. Dat dom schaap heeft in zijn honger naar het groenste blaadje zijn kop zo door het gaas gefrommeld dat er geen weg meer terug gevonden kan worden. Hij zit dus muurvast tussen prikkeldraad en gaas. Na wat geplaar en gewrik krijgen we het arme dier los. Al blatend loop het weg. Wat zien wej toch wer goed bezig! We gaan verder in noordelijk richting naar Cortes de la Frontera. Op deze weg halen we een groep Duitsers in die ook op weg zijn naar Ronda. Het groepje ligt al behoorlijk uit elkaar alhoewel ze nog geen 5 kilometer onderweg zijn. Ik ben dus ook benieuwd of de volledige groep de finish gehaald heeft. We zullen het vanavond wel vragen als we een duitser met het Amarillio zien. Na la Jimera de Libar krijgen we nog een flinke klim te verwerken richting Benajoan. Deze klim loopt voor geen meter omdat hij erg ongelijkmatig is. Hierna een flinke afdaling richting benaojan. Dalen is leuk maar het emmertje moet toch nog leeg als we Ronda willen bereiken. De laatste kilometers zijn dan ook erg steil  Moe maar voldaan drinken we ons biertje op het terras. Ook deze 2de tocht zit er dus op. 

Ronda dag 6 woensdag 23 april 2008

We kozen vandaag voor de langste afstand van de door Ger uitgeplozen tochten. Het is een oostelijke richting waar we een typische kloof met brug willen bezichtigen. Ook zullen we langs een stuwmeer rijden. We starten na het ontbijt zo even na tienen. Eerst even langs een super om wat banaantjes in te slaan. Hier komt Hans erachter dat hij zijn mouwtjes is vergeten. Hij heeft deze nodig voor de zon en niet voor de temperatuur. De voorspellingen voor vandaag zijn namelijk uitstekend. Helder weer en een temperatuur van ruim 24 graden. Even na half elf gaan we echt van start. Al snel belanden we op een zeer rustige weg waar het na een tiental kilometers al klimmen geblazen is. Maar ja wat omhoog gaat, gaat uiteindelijk ook weer omlaag. Vanuit de starthoogte van ruim 700 mtr belanden we uiteindelijk op ruim 1198 mtr volgens het bord bij het hoogste punt. Op de GPS van Hans was het echter maar 1060 mtr. Vanaf dit punt belanden we na een heerlijke afdaling bij het plaatsje El Burgo ergens tussen 500 en 600 mtr hoog. Vanuit deze plaats moeten we naar Aldares in de buurt van het stuwmeer. De weg loopt door het steeds prachtige berglandschap een beetje op en af maar toch overwegend dalend naar voorgenoemde plaats. Vlak voor deze plaats hebben we een mooi uitzicht over het stuwmeer in de verte. Na de inwendige mens versterkt te hebben zetten we koers richting El Chorro waar volgens Ger de bezienwaardigheid van de dag moet liggen. De weg voert op een hooggelegen weg langs het meer. Om bij het meer te komen moeten langs ruwe paden naar beneden. Dit doen we dus niet! el chorroNa een kleine 10 km moeten we rechts richting El Chorro Na een kilometertje of vijf dalen komen we op het laagste punt van de dag, 250 mtr hoog. Hier ligt een zijweg waar over getwijfelt word. We besluiten deze te nemen en krijgen hier heel veel spijt van. Via een klim van ruim 5 km, gemiddeld 10 % stijging met een uitermate slecht wegdek, belanden we op de top waar de weg ook eindigd. Bovenop ligt een stuwmeer waarvan we ons afvragen hoe dit gevuld wordt. Er kan uiteraard geen beek of riviertje voor de voeding zorgen. We besluiten dat het water er kunstmatig ingepompt word. Gelukkig ligt er een bar, overgebleven na de bouw van dit meer natuurlijk, alwaar we een colaatje nuttigen. Hierna de beginnen we aan de meest hobbelige afdaling die ik ooit gedaan heb. Teruggekomen op de weg waar we afsloegen besluit Ger om even “om de hoek te gaan kijken”. Na lang wachten komt hij terug net nadat we besloten om hem te gaan zoeken. Hij had zijn bezienswaardigheid gevonden wat wij graag op zijn foto`s willen bekijken. De terugweg loopt gaat via dezelfde weg langs het meer naar Ardales terug. Vanuit hier gaan we via hoofdwegen terug naar Ronda. Vlak is er niets maar het is allemaal toch wat geleiderlijker al doet het omhoogrijden toch de nodige pijn. De laatste 15 km zijn echter heerlijk, dalen langs een vrij grote weg met een snelheid globaal tussen de 35 en 50 km. Zo komen we na 125 km en 2296 hoogtemeters, waarom voelden mijn benen ook al weer zo vermoeid?, terug in Ronda op een terras waar we het vochtgehalte weer in balans brengen.

Ronda dag 7 Donderdag 24 april 2008.

Vandaag de Koninginnerit over de Puerto de las Palomas, de Duivencol. Een route hoog gelegen route boven het Zahara stuwmeer. We beginnen onze rit over dezelfde weg maar dan omgekeerd van de 1e dag. Na de gebruikelijke afdaling van Ronda starten we aan het klimwerk. Het erg mooie en glooiende parcours is hier en daar wat gevaarlijk omdat de weg over nogal wat meters gewoon kapot is. Je kunt enkele runderen kwijt in de ontstane gaten en in een afdaling is dit minder leuk. In El Gastor dalen we bijna loodrecht naar beneden het “pueblo blanco” uit om dan naar Algodonales te rijden. Hier leggen we bij de 1e gelegenheid aan om proviand te bunkeren. De uitbater is erg vermoeid en hij straalt het ook uit. Toch nuttigen we een heerlijke boterham met kaas en de beroemde Serrania ham. Lekker !.
zaharaSteeds is het weer geklooi om in de doolhof van alle Andalusische dorpen een uitgang te vinden. Je komt er in maar eruit is een veel groter probleem.
Van Algodonales wordt een flink stuk gedaald om dan weer bij de stuwmeer van Zahara de “klim van de dag” te beginnen. Van ca 300 naar 1200 meter. Na Zahara ( een erg mooi gelegen stadje met burcht op een erboven gelegen rots) op ca 500m gaat de pasweg beginnen. Een prachtige klim met gemiddeld ca 7% stijging, over een prachtige maar plofhete weg en slingerend tegen de bergwand omhoog. Boven worden we verwelkomd door een groepje Duitsers die ons geweldig vinden en zeggen dat we een “kopje koffie met slagroom” hebben verdiend. Niet te krijgen dus op deze ontzettende rustige pasweg. Raar dat hier niet meer toerisme is. Prachtige uitzichten over het stuwmeer en wijde omgeving.
Na de korte maar steile afdaling naar een prachtig gelegen Grazalema, weer een “pueblo blanco”, gaan we hier het vocht bijtanken met nu Pepsi Cola en de bidons worden gevuld met “agua potable” uit de plaatselijke bron.
We volgen ondanks dat we eigenlijk behoorlijk onze limieten voelen toch de geplande route. Een lange maar mooie afdaling en daarna natuurlijk weer een klim. Deze weg is onlangs speciaal voor ons geasfalteerd en plakt zelfs nog hier en daar. Maar desalniettemin weer een mooie klim van ca 300 meter om dan in vliegende vaart af te dalen naar Ronda. Als je van deze kant Ronda nadert ligt de stad hoog boven op een plateau, waar dan weer 200m voor moet worden geklommen.  Moe maar voldaan of  “Kaputt wie Hund” blussen we uit en drinken we af op een terras bij het voormalige Casino de Ronda. Een mooi en levendig plein met kerk waar om het ½  uur de klokken worden geluid. Druk in gebruik door de plaatselijke kinderen en natuurlijk flanerend vrouwvolk.
Alle 3 blij dat de verplichte routes erop zitten, maar ik vind het toch jammer dat we door de regen 2 fietsdagen hebben laten liggen. Het is een prachtige omgeving, waar ontzettend veel hoogtemeters kunnen worden gemaakt in een uniek landschap. 108 km en 2300m hoogtemeters

Ronda dag 8 vrijdag 25 april 2008

Vandaag de dag van de terugreis. Time flies when your having fun. ‘s Morgens vroeg op om  te ontbijten. We gaan voor de laatste keer ontbijten bij hotel maztranze. De ober doet haar best om te onthouden wat we hebben besteld maar blond zit van binnen is onze conclusie. De koffie en broodjes zijn goed, het weer is stralend dus geen klagen. Na het ontbijt ontruimen we onze kamer en pakken we onze fietsen weer in voor de vliegreis terug. Hierna gaan we op pad naar de Plaza de Torro van Ronda. Deze Plaza is de oudste nog in gebruik zijnde stierenvechterarena  Het is een mooie ronde plaza met onder de tribunes een museum. Veel cultuur maar toch vraag ik mij nog steeds af wat er voor lol aan is om nodeloos stieren te treiteren en ze vervolgens na een lange kwelling af te slachten. puenta nuevo bij rondaHierna gaan we nog naar de Puente Nuevo. Van bovenaf is die brug al indrukwekkend maar als je het smalle steile pad naar beneden afdaalt dan zie je een fraai bouwkundig kunstwerk over de kloof van de 120 meter dieper gelegen Tajo. De Puente Nuevo is een van de drie bruggen over de Tajo kloof. De andere twee zijn de Puente Romano en de Puente Arabe. Na de fotoshoot in Ronda stad gaan we nog wat drinken. Om stipt 16,25 uur staat de taxi klaar bij het hotel. En na 2 uur rijden zijn we op vliegveld Malaga. Na nog wat rond lummelen kunnen we dan vertrekken richting huis. Om 11.25 uur klinkt er muziek in de 737-800 van Ryanair. Al weer een vlucht precies op tijd. Nu nog 25 minuten naar huis met de auto en de inspannende leuke week zit er helaas weer op. Samengavat. De eerste 2 dagen te veel regen, hierna veel zon en leuke maar inspannende beklimmingen. ’s Avonds lekker eten en drinken en leuke discussies. Volgend jaar weer. Dat is zeker.

Dit verslag werd geschreven door: Ger Geerets, Henk van Ass en Hans Philipsen

De statistieken vind u op onze GPS-tracks pagina of klik hier