Venray - Sneek 2012

It geat on. Dat is al jaren de kreet voor het vertrek van onze 250 km lang tocht Venray – Sneek. We hadden gehoopt dat er door het rijden van een 11 stedentocht tijdens de afgelopen winter een andere spreuk opgedoken zou zijn, maar helaas. Dus we doen het nog maar een keer met It geat on.


Na het goed in de gaten houden van de weersvoorspellingen werd deze zondag uitgekozen als de ideale dag voor Venray-Sneek. Mooi zonnetje en niet te warm en met wind uit het zuidoosten. Om 6.00 uur precies staat Ger aan de deur en na een bak koffie vertrekken we richting Wanssum. Het veer bij venray-sneek2012Vierlingsbeek is in het weekeinde niet zo vroeg in de vaart vandaar dat we voor de versie over de brug kiezen. De hoop dat de wind ons de eerste vroege uren met rust zou laten werd al snel de kop ingedrukt. Ondanks het vroege tijdstip staat er al een flink briesje en de richting is ook al niet echt ideaal. Noord-Oost tot Oost betekend dat er de eerst 150 km wind schuin op kop staat. Toch gaan de eerste 104 kilometers tot bij de eerste stop bij het hotel met de mooie naam "De hoofdige Boer" in Almen voorspoedig. De inmiddels hoog opgegroeide maïs helpt ons daarbij wel een handje. Na deze koffie met koek stop gaan we verder naar het Noorden. De windkracht tegen neemt alleen maar toe. En hoe mooi het landschap ook is, toch beginnen we steeds meer te verlangen naar Dalfsen. Hier is onze 2de stop van de dag gepland. Een bijkomend voordeel is dat vanaf Dalfsen de route iets meer naar het westen loopt waardoor we de wind wat meer van achter hopen te krijgen. De laatste kilometers naar Dalfsen zijn zwaar en de soep met broodbol op het terras komt als geroepen. Na een korte pauze en ditem gesprek met wat motorrijders vervolgen over ons ook mooie Noord Limburg vervolgen we onze tocht. Door de felle wind bij de eerste 150 kilometer voel ik de eerste kilometers na Dalfsen een licht kramp opkomen maar na wat rek en strek oefeningen gaat dat gelukkig langzaam weg. De voorspelling van ons dat de wind nu wat meer in ons voordeel waait komt gelukkig uit en er zijn zelfs stukken bij dat we freewheelend de snelheid 35 kilometer of hoger kunnen houden. De vijand van de eerste 150 is nu onze vriend en we voelen nu ook hoe hard het eigenlijk wel waait en waarom de eerste 150 km zo zwaar waren. De temperatuur is inmiddels ook opgelopen maar met de wind voelt het toch wat aangenamer dan tijdens de vorige editie. Net voorbij de 200 kilometergrens nemen we onze laatste stop bij het prachtige Blokzijl. Hier drinken we wat op het terras en vullen we voor de laatste keer onze bidonnen. Bij Follega gaan we een nieuw stuk in de route proberen door niet linksaf te slaan naar St. Nicolaasga maar nu fietsen we met een boog naar Idskenhuizen. Bij Langweer pakken we de "oude" route weer op. Hier nemen we ook weer het pontje. Tijdens de oversteek een kort maar joviaal gesprekje met wat "lokaal" volk en dan het laatste echt stukje wind tegen. Met nog zo'n 10 kilometer voor de boeg voelen die toch wat beter aan. Bij Sneek aangekomen gaan we deze keer niet via het centrum maar pakken we het fietspad langs de rondweg een verbetering volgens mij. Na 252 kilometer worden we weer hartelijk ontvangen door de familie Arts met natuurlijk ook dit jaar weer een presentje als herinnering aan deze monstertocht. Een opener in de vorm van een natuurlijk "Friesche" klomp. Mijn 9de en Ger zijn 18 editie zit er voor dit jaar weer op. Volgend jaar weer? Ut zal motte.