Tour Du BeNeLux

Woensdag 16 mei 2012 (Oosterhout – Simpelveld).

De wekker gaat erg vroeg en als ik naar buiten kijk om te beslissen wat gepaste kleding is voor deze morgen zakt de moed toch wel even in de fietsschoenen. Dikke donkere wolken hangen boven Venray. Er zijn wel buien voorspeldt maar je hoopt toch altijd dat het meevalt. Na een licht ontbijt vertrekken we richting Oosterhout. Onderweg een paar stevige buien maar in Oosterhout is het droog. Tassen uit de auto en de fiets mee de sporthal in.

Na het bevestigen van het startnummer nog een bakje koffie en na een fotosessie op de trap kunnen we van start. tourdubenelux-001Als we de Waalbrug bij Nijmegen over zijn vallen er enkele spetters regen maar dat is echt minimaal. Door het natte wegdek ziet mijn fiets er na 5 km al niet meer uit. Via Groesbeek komen we aan in Gennep. Hier zoeken we de mooie weg aan de Oostkant van de Maas op om in Well de brug over te steken naar de andere kant van de Maas. Bij Broekhuizenvorst is de eerste koffiestop gepland en terwijl ons tegoed doen aan de "Limburgse Vlaai" en koffie trekt er net een bui over. Ik besluit om even te wachten zodat de bui overgetrokken is. Al snel daarna wordt er een viermans-groepje gevormd en gezamenlijk delen we dan ook het kopwerk. Vooral tussen Baarlo en Heel is het wind op kop, maar liever wind dan regen. Bij Maasbracht steken we de Maas weer over en rijden zo tussen de Maas en het Julianakanaal. In Stein begint het heuvelgedeelte en de groep is inmiddels ook al wat groter geworden. Om 15.15 uur komen we aan in "Huize Damiaan" in Simpelveld. Na de kamerindeling ga ik nog wat drinken in de bar van het klooster. De barvrouw van dienst heeft er echter niet zoveel kaas van gegeten dus voordat ik de eerste korenwolf achter de kiezen heb zijn we een half uur verder. Na een eenvoudige doch voedzame maaltijd nog een afzakkertje en deze eerste dag zit er op.

{phocamaps view=map|id=2}

Donderdag 17 mei 2012 (Simpelveld – Bittburg).

Na een voor mij stevig ontbijt vertrekken we voor mijn doen erg vroeg naar Bitburg. De rit is 160 kilometer en daarbij zullen ook nog de nodige hoogtemeters overwonnen moeten worden. Het klimmen gaat eigenlijk wel lekker maar in vergelijk met de rest ben ik toch wel de mindere. Tijdens de lange klim met de bekende betonplaten die normaal wel op elkaar aansluiten moet ik ze dan ook laten gaan. Die betonplaten zijn niet echt prettig in een klim maar volgens mij nog minder in een afdaling dus geen klagen hierover. Na de pauze beland in een groepje met drie personen en als we de Duitse grens passeren veranderd gelukkig ook meteen het wegdek. tourdubenelux-002

Nu weet ik weer waarom ik het fietsen in de Eifel prefereer boven het fietsen in de Ardennen. Tijdens een beklimming raak ik aan de praat met 2 Duitse dames. Zij leggen mij even het verschil uit tussen een Hügel en berg. Op het moment dat volgens hun de Hügel overgaat in een berg moeten ze lossen. Tijdens deze beklimming zie ik nog net een mooie Vos de weg over steken. Het beestje kijkt in onze richting en als hij/zij ons ziet naderen kiest hij/zij het hazenpad. Zo rond 12 uur is het tijd voor een hapje en bij een cafetaria besluit ik de vettigheid niet te nemen en verstandig te kiezen voor een Goulashsoepje. De rijk gevulde soep met brood smaakt mij goed al ben ik wel bang dat ik hem daarna nog wel even zal voelen in mijn maag. Dat valt mee en om 15.00 uur en enkele beklimmingen verder komen we aan in Bitburg. Omdat het hotel aan de zuidkant ligt moeten we midden door de stad heen. Bitburg staat natuurlijk bekend om zijn bier en als je langs de brouwerij komt ruik je dan ook het gerstenat. Het hotel is goed en de bar dus ook en naar wat vochtbalanzen in de vorm van Erdinger Weizen zit ook deze dag er weer op.

{phocamaps view=map|id=3}

Vrijdag 18 mei 2012 (Bitburg – Bitburg).

Het begint een gewoonte te worden met het weer. Ook deze morgen trekken er buien over het Duitse heuvelland. Maar telkens als de fiets uit de stalling komt dan breekt het zonnetje door. De derde rit is er een naar Luxemburg. Er zijn enkele deelnemers die deze rit overslaan om zo de beentjes te sparen. Maar ik heb toch wel zin om deze rit te gaan maken. In Luxemburg heb ik eigenlijk nog nooit gefietst maar het moet er mooi zijn. Na het ontbijt staat de groep al te wachten op ons. Zij houden toch wel van op tijd vertrekken terwijl ikzelf niet zo'n vroege starter ben. tourdubenelux-003Maar om 8.15 uur zitten we op het carbonnen ros. Eerst even door Bitburg om daarna in zuidelijk richting te rijden. Bij het plaatsje Gilzem worden we getrakteerd op een geurige verrassing. Een agrarisch ondernemer heeft net met zijn gierton de weg schoongespoten om deze te ontdoen van het zand en modder na het ploegen. Helaas voor ons zit er in die ton niet alleen water. In begin denk ik nog het valt wel mee, maar als we bij de eerste pauze binnen gaan zitten ruik je de mestlucht uit je kleren opstijgen. Niet echt lekker dus. En voor de mensen van het café lijkt het me al helemaal geen pretje. We bestellen kaffee mit kuchen en die wordt zo uit de magnetron geserveerd. Ik brand mijn tong nog aan de appelvlaai. Nog even de voorraden bijvullen bij de bus en we kunnen verder. We rijden via een mooie weg omhoog. Links en rechts zie je hier mooie rotsformaties. Het doet me een beetje denken aan de Ardèche in Frankrijk. Het landschap en de uitzichten zijn mooi en de wegen zijn van het type waar je als fietser blij van wordt. Op 120km in Hermesdorf rijden we verkeerd. Ik merk het al snel maar het grootste deel van de groep is dan al weg. Ik besluit er achteraan te gaan en geef aan dat we toch echt verkeerd zitten. Volgens mijn Garmin hadden we onder in het dorp linksaf gemoeten. Als we terugrijden vinden we het fietspadbreed weggetje alsnog. Het weggetje lijkt een beetje op de Carpegna in Italië. Alleen is die steiler. Na een gladde en toch wel gevaarlijke afdaling komen we aan bij het Bitburger stausee. Omdat de aangeleverde track hier niet echt duidelijk is maken we nog een extra rondje over de parkeerplaats. Alhoewel ik thuis alle tracks nagekeken en aangepast heb kon ik hier echt geen passende route van maken. Hierna nog een 20tal km naar Bitburg. Tijdens de laatste kilometers krijgen we nog wat spetters maar om dat regen te noemen zou overdreven zijn. Bij het hotel parkeren we onze fiets in de stalling en hierna ga ik douchen. Alles stinkt naar de mest van vanmorgen. Dus ook de schoenen gaan mee de douche in. Als alles weer fris is is onze fiets aan de beurt. Hiervoor dalen we nog even af naar de plaatselijke autowasserette. Hogedrukspuitje erop, kettinkje droog, en oliën en ook mijn Kuota is weer klaar voor morgen. Tijdens het avondeten horen we dat er een deelnemer zich vergist heeft in de route. Zijn Garmin stond een dag te vroeg geprogrammeerd. Gelukkig kwam hij er bij de Belgische grens achter dat het niet klopte anders had hij vandaag al in Kerkrade gestaan. 's Avonds natuurlijk napraten over de rit en vochtbalansen in de bar.

{phocamaps view=map|id=4}

Zaterdag 19 mei 2012 Bitburg – Kerkrade. (149 km)

Als het wekkertje om 6.50 weer gaat en ik het raam uitkijk. Zie ik donkere wolken. Vandaag een etappe van 149 km met 1945 hoogtemeters. Via Bitburg centrum gaan we in Noordelijke richting. De wegen zijn erg mooi en het uitzicht idem. Het mooie Duitse landschap schiet aan ons voorbij. De gele koolzaadvelden geven een mooi contrast met de donkere hemel. Bij Üttfeld is de eerste pauze van de dag. De plaatselijke kroegbaas heeft echter niet zo'n trek in 120 fietsers en houdt zijn deur dus dicht. tourdubenelux-004Dat wordt fourageren bij de auto, die is net als vorige dagen goed gevuld en na een kwartiertje kunnen we weer op pad. Helaas zonder kaffee mit Kuchen maar het is niet anders. Na 85 km passeren we het stuwmeer bij Robertvile om hierna langzaam door te klimmen naar het hoogste punt van de dag in het Parc naturel des Hautes Fagnes 694 meter boven zeeniveau. In de afdaling probeer ik nog enkele foto's te schieten maar het tempo ligt zo hoog dat dat maar ten dele lukt. Het opbergen van het toestel gaat al helemaal niet want door de rijwind krijg het toestel niet in het plastic regenhoesje. Dan maar even zo in de achterzak zodat ik weer met beide handen kan sturen. Het wegdek is aan deze "Belgische" kant weer wat slechter. Dus laat ik graag wat afstand tussen mij en mijn voorgangers. In Eupen rijden we weer langs het voetbalstadion van de plaatselijke FC. Er is een mountainbike wedstrijd en dus staan er links en recht van de weg nogal wat mooie ATB-tjes opgesteld. Bij Gemmenich gaan we de grens met Nederland weer over en komen zo in Vaals. Het is druk op deze zaterdag dus er moet goed opgelet worden op voetgangers en ander overstekend volk. Uiteindelijk bereiken we onze overnachtings-stek Abdij Rolduc. De kamers zijn goed en de douche is lekker. In een lekker zonnetje genieten we op de binnenplaats van een welverdiende Grimbergen. Bij het eten maak ik de fout om niet meteen aan te sluiten in de lange rij. Als de rij wat korter is sluit ik alsnog aan. Bij Rolduc hebben ze echter niet gerekend op 120 fietser die zojuist een zware bergetappe gereden hebben. Veel gerechten zijn op. Het duurt ook erg lang voordat het weer aangevuld is. Maar uiteindelijk krijgen we allemaal onze maag gevuld. 's Avonds is de Championsleage finale in Munchen. Bayern Munchen tegen Chelsea. "Onze" Arjen mist tijdens de wedstrijd een penalty en daardoor wint uiteindelijk Chelsea de finale na strafschoppen. Hierna snel naar bed want morgen is het weer vroeg dag voor de langste etappe uit deze reeks.

{phocamaps view=map|id=5}

Zondag 20 mei 2012 Kerkrade – Oosterhout (183 km)

Net als ik slaap gaat de wekker. Het kost wat moeite om op te staan maar na een paar minuten lukt het dan toch. Opfrissen en ontbijten. Ontbijten valt me elke keer weer moeilijk en met moeite prop ik dan ook 2 broodjes achter de kiezen. Om iets over 8 uur zitten we op de fiets. We vertrekken in de westelijke richting om na 25 kilometer de eerste serieuze klim van deze dag te ronden. De Eyserbosweg. Hierna nog de Cauberg en nog wat andere korte venijnige klimmetjes. Bij Elsloo is de laatste klim van deze Tour Du Benelux, de Maasberg. tourdubenelux-005Gelukkig kan ik hier het gootje opzoeken zodat ik voor het grootste gedeelte de kinderkopjes kan vermijden. Boven is de eerste pauze van de dag gepland maar omdat we kort van te voren twee keer lek hebben gereden wordt er besloten om die over te slaan. Het gaat in gestrekt draf over de brug België in om hier evenwijdig aan de Zuidwillemsvaart noordwaarts te gaan. Hier beginnen sommige paardjes de stal te ruiken en een groepje wielrenners voor ons werkt op sommige in de groep dan ook als een rode lap. Met snelheden waarvoor je in een gemiddelde woonkern een dikke boete zou krijgen scheuren we langs het kanaal. Zo'n pad langs het kanaal heet niet voor niets jaagpad. Gelukkig halen we het groepje na een aantal kilometers in zodat het tempo enigszins genormaliseerd wordt al komt de rust er niet echt meer in. Bij Stramroy is het terras open en het zonnetje nodigt ook uit om daar gebruik van te maken. De plaatselijke fanfare perst er wat noten uit. Het vermoeden is dat de pauze geweest is en dat die wat lang geduurd heeft want de nummers van Marco Borsato klinken niet echt zuiver. Na deze pauze is de route niet echt spannend meer. Dat komt ook omdat er toch wel veel slecht fietspad in zit. Vanaf Ell gaat het namelijk veelal langs N-wegen en de daarmee gepaard gaande vrij-liggende fietspaden. En op zo'n mooie dag als vandaag ook nog vol met accufietsvolk. Via Boxmeer, Cuijk en Nijmegen belanden we weer in Oosterhout. Na eerst van een welverdiend pilsje te hebben genoten volgt een lekkere douche. Als afsluitend diner is er Chinees. Het smaakt allemaal goed. Hierna een aandenken aan deze leuke, gezellige en toch wel vermoeiende trip. Als laatste wil ik RTV-Steenwijk hartelijk bedanken voor deze mooie echt perfect verzorgde trip. Een aanrader.

{phocamaps view=map|id=6}