Marmotte 2011

Enkelen hebben de uitslagenlijst op internet al nageplozen op mijn naam, voordat ik dat zelf al gedaan had. Afgelopen zaterdag, 2 juli heb ik voor de tweede keer meegedaan aan La Marmotte. Het begon met een – sowieso – slechte nachtrust, toen ik vrijdagavond door een laatkomer, die voor de gesloten deur van ons chalet stond, uit bed werd gebeld en toen voelde, dat mijn voorband leeg stond na het trainingsritje van donderdag (Glandon). 

Omdat ik geen zin had om mijn contactlenzen weer in te doen om in het donker het klusje te klaren, stond ik ’s morgens om 4:00 uur vóór het ontbijt als eerste, ook in het donker, een binnenband te verwisselen. Om 7:30 uur gingen we net als vorig jaar in groep 2 van 2.000 renners van start, 2 van onze groep mochten met de eerste 2.000 mee. De eerste berg, de Glandon, vanaf de start zo’n 1.200 m klimmen, ging mij vrij gemakkelijk af. De afdaling van de Glandon was net als vorig jaar geneutraliseerd, d.w.z. dat voor de tijd tussen twee registratiematten op de top en aan de voet van de Glandon een vaste tijd van 36:42 min. wordt meegenomen. Dit i.v.m. de vele ongevallen, die op deze afdaling gebeuren. Op de lange verbindingsweg naar de Télégraphe met veel vals plat zocht ik een groepje om in mee te fietsen. Die vond ik ook, maar op een gegeven moment kwam ik helaas op kop te fietsen en dat kostte toch wel wat moeite, waardoor ik met de beklimming van de Télégraphe, ca. 1.000 hoogtemeters, ook wat meer moeite had dan verwacht. Daarentegen viel de Galibier met ook 1.200 hoogtemeters vanaf Valloire me mee, waarschijnlijk omdat ik wist, waar vorig jaar de moeilijke punten zaten. Na de lange afdaling via de Col du Lautaret over een kleine 50 km en ruim 1.900 hoogtemeters, begon ik aan de laatste klim, de Alpe d’Huez: 1.100 hoogtemeters over 13 km. Met 3 korte stops klaarde ik deze klus in ca. 1:40 uur en finishte om ca. 18:10 uur. De vermelde tijd op mijn ‘Brevet d’Argent’ is 10:36:37, vorig jaar 11:57:06 (‘Bronze’), d.w.z. 1:20 uur sneller! Voor goud in mijn categorie (50 – 59 jaar) moest ik nog een uurtje sneller zijn. Het was gelukkig niet zo warm als vorig jaar, maar er stond wel een vrij harde, koude wind, die je m.n. bovenop de bergen voelde. Een regenjack tegen de wind bij het afdalen was dan ook geen overbodige luxe. Van de 25 man, die zich via Pieken hadden opgegeven, zijn er door omstandigheden 22 van start gegaan. Van hen hebben 4 man het niet gehaald. Het meest dramatische geval was het lid van TC Gennep, die op de Télégraphe al last van kramp kreeg, vervolgens is doorgeploeterd en tussen bocht 4 en 3 van de top van de Alpe d’Huez moest opgeven, omdat hij niet meer kon fietsen, lopen, kruipen of wat dan ook. Daarentegen was de deelnemer, waarvan iedereen dacht, dat hij het niet zou halen en die onderweg 2x lek had en daardoor te laat de registratiemat aan de voet van de Alpe d’Huez passeerde, als een kind zo blij, toen hij zonder tijdregistratie de finish passeerde. Gerrit van Ginkel van TC Oostrum heeft in zijn categorie (60 +) met een tijd van 9:40:14 goud gehaald. Ik heb tot nu toe een sponsorbedrag t.b.v. de gehandicapte medemens van € 378,80 opgehaald, het totaal van alle 25 staat momenteel op € 11.774,20. maar daar komt nog wel wat bij.