Mallorca 2004

Zondag 11 april 2004

Door Jac van Ass worden we naar Luik gebracht. De vlucht met ThomasCook  verloopt voorspoedig en onze transfer naar het hotel missen we dit jaar niet. Het vervoer van de 3 fietskoffers verloopt ook zonder problemen. Ik deel met Hans de kamer, de andere hebben een 3-persoons kamer.

Hans, Henk en Wim maken hun fiets weer rijklaar uit de koffer en nadat de huurfietsen door Frans en mij zijn opgehaald gaan we dineren. Een zeer rijkelijk uitgerust buffet, te kust en te keur.

 

Zondag 11 april 2004. Dag 1

Sjaak van Ass brengt ons in het busje van Henk van Ass naar Luik. Het is gelukkig rustig op de weg zodat de reis naar Luik vlotjes verloopt. Het inchecken van de bagage en met name de fietsen verloopt al even voorspoedig. We drinken nog wat in de kantine van de luchthaven en gaan dan via de douane naar het vliegtuig. We vliegen met een airbus 320 van Thomas Cooke en na 2 uur landen we op het vliegveld van Palma de Mallorca. Onderweg valt er niet echt veel te zien omdat het redelijk bewolkt is. Alleen het Rhônedal is goed te zien. In Palma is het niet echt warm zo’n 15 graden Celcius. Ook de transfer van het vliegveld naar het Tauruspark, ons verblijf van deze week, gaat deze keer volgens planning. We kijken in de bar van het hotel naar Parijs-Roubaix welke gewonnen wordt door Backstedt. Nog voor het avondeten kunnen Ger en Frans hun gele Fred-Rompelbergfiets ophalen. Nog wat flaneren op de Boulevard van Palma en dan naar bed. Morgen begint de eerste dag van het fietsen op Mallorca.

Maandag 12 april 2004 Fietsen 139km = 139km Na een ruim ontbijt gaan we met de tour-piano groep op stap. Onder leiding van Vic en Werner gaan we de San Salvador route fietsen. Met een straf tempo gaat Vic voorop. Ik heb genoeg, (teveel) gegeten en op de 1e glooiingen en nog een flink vals plat rijd ik zeer ongemakkelijk. uitzicht vanaf San Salvador Bij de stop na 15km kunnen we op adem komen. Er wordt gewacht op de later gestarte race-tourgroep, zodat er nog mensen kunnen switchen van groep. Ik kwak mijn dwarszittende laatst gegeten fruit van het ontbijt als een Olvarit hapje voor een kind van 3 maanden op het wegdek. Hierna gaat me het fietsen veel beter af, ondanks dat we dik in de dertig rijden.

We rijden langs de kliffenkust naar het zuidoosten en op enkele plaatsen komt de zee zeer dicht aan de weg. Mooie kijkjes op de rotswanden.

Na een korte pauze rijden we bij Felanitx de San Salvador. Een mooie klim naar het klooster op 500meter hoogte. Het is er erg druk en op de parkeerplaatsen wordt veel ge-BBQ-ed. Weer terug beneden wordt op elkaar gewacht en staat de foerage wagen van Fred. Je kunt hier een blikje fris kopen en evt. de mecanicien je fiets nog wat laten bijstellen.

De route gaat verder naar Porreres. Evenals vorig jaar wordt hier koffie gedronken en hierna begint de 7-heuvelen route naar Llucmajor. Op de 1e heuvel verlies ik even de aansluiting met de groep maar verderop heb ik geen problemen meer. Hans, Frans en Wim doen vandaag veel kopwerk.

Terug in Arenal wordt bij Paco&Juan het verloren vocht met gerstenat aangevuld.

Na het eten gaan we even naar de voorstelling bij Rompelberg. (Fred’s Schau). Sinds vorig jaar is het Duits van Fred niet beter geworden. Na 12 jaar blijft hij stug Jean-Marie Pfaff imiteren. Het wordt even griezelig als hij een clublied laat zingen. Sjakka achtige toestanden, die je kunt horen als je www.rompelberg.com intoetst. Nadat Frans hier erg enthousiast van werd, hebben we besloten maar snel af te zakken naar de boulevard. Hier lege en veel gesloten horeca, het is veel minder druk dan vorig jaar. Slechts een lokaal, der Bierkönig, zit goed vol. Een grote biertent, waar je alle comsumpties dubbel krijgt. Het is de hele avond happyhour.

De laatste nemen we bij Paco&Juan en ook deze wordt in dubbele uitvoering geleverd.

Maandag 12 april 2004. Dag 2

We hebben afgesproken met de rest dat we om 7.30 uur opstaan om te gaan ontbijten. Hierna volgt de eerste sessie van de Fred Rompelbergshow. Veel geouwehoer over het Fred Rompelberg bicycle team. Tweetalig als altijd praat Fred de show weer aan elkaar. Zijn Duits is nog net zo slecht als voorgaande jaren. Als Fred zijn männer voorgesteld heeft kunnen we eindelijk beginnen aan ons fietstochtje van de dag. Maar niet voordat de groepsindeling klaar is. Ook hier moet Fred weer een 3 kwartier aan besteden maar uiteindelijk zitten we om 10.30 op onze racekarretjes richting San Salvador. Na 15 kilometer vals plat omhoog bereiken we een parkeerplaats waar nog een keer gestopt wordt. Hier kun je nog van groep veranderen. Ger voelt zich niet zo lekker. Wim zwaar aan de drank Het met moeite weggewerkte ontbijt komt  niet geadresseerd retour. Gelukkig gaat het hierna beter met hem. We rijden evenwijdig aan de Zuidkust via Ses Salinas, Santanyi, Felantix naar de 509 meter hoge klim naar Monistir San Salvador. Hadden we vorig jaar nog de pech dat het mistig was. Deze keer was het uitzicht geweldig mooi. Onze rit vervolgen we via Porreres. Via de plaatselijke 7 heuvelenweg terug naar Lucc Major en El Arenal. We drinken we een paar Cruzz Campo op het terras van Paco y Juan. Hij herkent ons nog van vorig jaar. Althans hij doet goed aan klantenbinding door ons dat gevoel te geven. De fiets inleveren bij het Taurus Park en bunkeren voor de volgende dag. Terug naar Paco om het peilglas vol af te leveren en dan naar bed. Morgen is er weer een dag.

Dinsdag 13 april 2004 Fietsen 142km = 281km   (2042m hoogte)

Omdat Lomme Driessens als gast van Fred in het hotel verblijft worden de groepsfoto’s vandaag gemaakt. Deze wielerlegende is ploegleider van o.a. Coppi en Eddie Merckx geweest en is 92 jaar.

We rijden vandaag de Puig Major en Soller route, maar we starten met de tourgroep piano tot La Cabaneta. Er wordt erg hard door de groep gereden onder aanvoering van Vic. Ik ben dan ook blij als we met ons 5-en onze eigen route kunnen gaan rijden. Via St.Maria, Consell, Binisalem, Lloseta naar Selva aan de voet van de Puig Major. Nu wordt het klimmen en we wachten op elkaar bij het tankstation op ca. 600m hoogte. Na eten en drinken rijden we verder en klimmen en dalen door een desolaat rots landschap naar de afslag van de Calobra-pas op 800m. Dan volgen weer 10 km met forse klimmen en enkele afdalingen naar de pas van de Puig Major. We passeren een tunnel en rijden met een prachtig uitzicht langs 2 stuwmeren. Dichtbij de pas ligt een kazerne  en op de pas is weer een tunnel. Deze fungeert als een schoorsteen. Het waait er erg hard als we afdalen door de tunnel. Dan volgt een 15km lange afdaling vanaf de pashoogte op ruim 1000m naar 20m hoogte bij Soller aan de kust. Hans onder bij tunnel van Soller naar Palma Hier wachten de 3 snelle jongens op de langzamere garde (Henk en ik) en op een winderig en fris terras wordt weer koffie gedronken. Hierna komt de gemakkelijk lopende Soller-pas. Na een aanloop van 6km vals plat volgt een 5km lange klim naar de pashoogte op 496m. Deze klim is mooi met heel veel bochten en weinig verkeer, omdat er een tunnel onder de pas loopt. Ik vind haarspeldbochten gemakkelijker te fietsen dan een lange brede steile weg. Het uitzicht  verandert steeds en de bochten onderbreken het zware werk. Op de pas heb je een mooi uitzicht over Palma en dan volgt de afdaling naar de ingang van de tunnel voor het snelverkeer. Opnieuw verder dalen naar het mooie plaatsje Bunyola en naar St.Maria. In Portol raken we evenals vorig jaar de weg kwijt. Ik denk trouwens dat het niet aan ons ligt maar dat de bewegwijzering deels ontbreekt. We fietsen een keer op en neer door deze plaats en na enig zoeken herkennen we de weg die we vanmorgen met de groep hebben gefietst.  Terug langs het vliegveld naar Arenal en het terras bij Paco&Juan. Je moet tenslotte wat doen om met bier de natuurlijke vochtbalans te herstellen. Opnieuw een mooie dag fietsen met flink klimwerk.

Ook weer ’s avonds naar de Bierkönig. Het drinkt er goed, er is veel volk. Al weer happy hour (2x ½ liter bier voor de prijs van €2). De muziek is “Duitse schlagers in een modern jasje” en is goed om aan te horen.

 

Dinsdag 13 april 2004. Dag 3

 Alweer om 7.30 uur op. Ik kijk naar buiten en het is onbewolkt. Het belooft een mooie dag te worden. Vandaag gaat onze toergroep naar de beklimming van de Oriënt. Wij willen echter de Puig Major beklimmen. Dus we besluiten om de eerste 40 kilometer met de groep mee te rijden en om bij Sta Maria richting Inca te gaan. We spreken af om bij het tankstation halverwege de klim te wachten op elkaar. Omdat er niemand zin heeft om de afdaling naar Collobra te maken besluit ik ook maar deze uitdaging niet aan te gaan. Als we weg fietsen bij het tankstation is het zelfs behoorlijk fris. Na een tunnel en 2 stuwmeren bereik ik de 1036 meter hoge top van de Puig Major. Ik trek mijn windjack aan en ga alvast door de tunnel op de top om te beginnen aan de afdaling. Als ik door de tunnel ben zit Frans en Wim na de beklimming en afdaling van de Soller Wim wachten. We besluiten om alvast aan de afdaling te beginnen en beneden in het afgesproken café te wachten dit ook omdat het niet echt warm is  boven. Een 15 kilometer lange afdaling brengt ons in Soller waar we koffie drinken op het terras. Niet lang hierna komen Frans Ger en Henk ons vergezellen. Hierna nog de 496 meter hoge Soller over. De Soller is een leuke klim met veel haarspeldbochten. Deze klim loopt hierdoor ook wel lekker. De afdaling daarentegen is minder leuk door diezelfde haarspeldbochten. We proberen de drukte van Palma te ontvluchten door via Bunyola naar Sa Cabaneta en Portol te rijden. Hier raken we echter het spoor enigszins bijster. Maar uiteindelijk komen we toch in El Arenal aan. Waar Paco ons al weer op staat te wachten om ons te voorzien van zijn Cruz Campo. ’s Avonds nog naar de Bierkönig en Paco.

Woensdag 14 april 2004

Fietsen 165km = 446km  (1600m hoogte)

Johan uit Boekel heeft te kennen gegeven met ons mee te willen rijden op de tocht naar het noordoosten de Ermita de Betlem bij Arta. We rijden dan ook met zessen op de rustdag van Fred’s organisatie. In het hotel  is een aantal Belgen die er met hun hele familie (vrouw en een schare kleine kinderen) logeren. De mannen hebben vandaag ook rustdag, maar moeten op de kleintjes passen. Achteraf zegt een Belg dat het ook nog een dure dag was geweest door de vrouwen alleen naar Palma te laten gaan shoppen.

Onze route gaat via Llucmajor, Randa, Montuiri St Juan en Petra. Hier wordt op een mooi zonnig plein een koffie gedronken.Dan volgt een mooie weg naar de noordkust. Er staat nogal wat tegenwind, maar we rijden met 2 groepjes van 3 aan elkaar gewaagde renners en kunnen het kopwerk van elkaar overnemen. Terras met koffie en sinaasappelenAan de kustweg langs de noordkust, biedt Hans aan om een monster strandzand voor me te gaan halen. Een ca 6km lange weg ook nog eens 100m lager, naar zee bij Colonia de Sant Pere.

Hans bedankt voor nr. 835 van mijn verzameling strandzand!
We rijden middendoor de nauwe steegjes van Arta en volgen de goed aangegeven route naar de Ermita. Een kleine afdaling langs een rivierbedding en dan een zeer kronkelige weg naar de pas  op 300m hoogte. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de noordkust en de baai van Alcudia en op de achtergrond ligt Cap Formentor. De Ermita laten we voor wat ze is en keren terug naar Arta om te eten. Als we goed en wel op een terras zitten betrekt de lucht en we besluiten binnen te eten. Dan vallen er zelfs enkele druppels uit de wel erg donkere hemel.

Na het eten nemen we de weg terug. Het blijkt een weggetje te zijn wat geen meter vlak ligt en het wegdek is slecht. Hans rijdt dan ook lek in een groot gat. We zijn blij als we in Manacor een glad wegdek vinden, maar hier is weer het nadeel dat het de grote verkeersweg is naar Palma. Dus erg druk en we rijden mooi achter elkaar op de rechterstreep. Het schiet wel op. Even voor Montuiri buigen we af naar Porreres en nemen daar weer de 7-heuvelenweg naar Llucmajor. Dan scheuren we met snelheden van >60 km naar Arenal. Wind mee en bergaf.

We zijn om 18uur bij het hotel en gaan douchen en eten, Na het eten weer vochtbalansen bij Paco&Juan.

Woensdag 14 april 2004. Dag 4

Vandaag is het rustdag bij het Fred Rompelberg. Wij hebben echter onze koninginnerit gepland. Wij willen naar het Noordoosten. Meer preciezer naar Ermita de Betlem. Dit is een klooster waar je een prachtig uitzicht moet hebben over de baai van Alcudia. We rijden via Llucmajor, Randa, Montuiri, Sant Joan, Henk van Ass in volle aktie Petra noordwaarts via de PM333 naar Arta. Nog even links af om een monstertje strandzand te halen bij de jachthaven van Colonia de Sand Pere voor Ger zijn verzameling strandzand van over de hele wereld. Al valt dat eventjes wel tegen het is toch nog een kleine 6 kilometer op en neer naar het strand. Maar ja je moet wat voor je slapie over hebben. Ger heeft op mij gewacht en gezamenlijk beginnen we aan de prachtige klim naar Ermita de Betlem. Het is een smalle weg die omhoog slingert. Langs de berm veel verschillende planten en zelf cactussen. Het uitzicht zoals beloofd door Ger is prachtig. De 3 kilometer lange afdaling naar het klooster maken we niet meer omdat het weer langzaam om begint te slaan. We eten nog wat in Arta. Dit keer niet op het terras omdat het toch iets te koud is. Voor de terugweg heeft Ger een klein binnenweggetje gevonden naar Manacor. Deze weg is de naam weg niet waardig. Het is een weg met diepe gaten waar je een koe in kunt laten verdwijnen. Als ik een tegenligger probeer te ontwijken rijd ik lek. De rest van ons groepje verdwijnt uit het zicht. Als ik mijn binnenband vervang komt Ger terug fietsen. Blijkbaar miste ze toch een wiel aan de wagen. Hierna nemen we wat grotere wegen. Hierdoor schiet het wel op maar het fietsgenot neemt hierdoor niet echt toe. Na 170 kilometer belanden we weer op het terras bij Paco en genieten we van onze welverdiende Cruz Campo’s

Donderdag 15 april 2004

Fietsen 79km = 525 km

De groep van Fred fietst vandaag de route over Andratx. De mooiste tocht van Fred’s wielercircus,  maar ook een vrij zware van ca. 125km langs de westkust van Mallorca. We hebben deze tocht vorig jaar gedaan en genoten van de prachtige uitzichten over de zee. Hans, Wim en Frans vertrekken met de groep. Henk en ik zijn toe aan rust en willen via  Palma naar Andratx en weer terug. Toch nog een beetje vanaf hoogte genieten van de kust. Ook Johan wil bijkomen en besluit met ons mee te gaan. We rijden in rustig tempo, over het fietspad langs de kust naar Palma. Snel kan ook niet want het pad loopt kris-kras langs de drukke straten van Palma. Ook langs de haven met de patserige jachten van de happy-few. Aan de westkant van Palma is de weg richting Andratx maar moeilijk te vinden. Via Cala Major en Palma Nova bereiken we bij Peguera de afslag naar Capdella. Even voor deze plaats komt een aardig klimmetje naar 120m. Dan hebben we 40km gereden en besluiten om Andratx te laten liggen waar het ligt en in Capdella te pauzeren. Hierna gaan we weer richting Palma via Calvia en de Coll de Sa Creu. In het dal staat een harde wind pal tegen en het is dus toch echt “kneje”. De klim naar 360m is een mooi en goed lopend obstakel naar Palma. Het uitzicht is heiig over de stad. De zon schijnt maar dikke koppen staan boven de westkust. De verwachte  omslag van het weer zal nu toch een keer gaan komen.

 
Over de col afdaling naar de stad en we zijn om 15uur weer via de haven van Palma terug in Arenal.  
Natuurlijk weer vochtbalansen bij Paco&Juan en wachten op de andere 3. Deze komen om ca 16uur terug. 
’s Avonds na het eten weer flaneren naar de boulevard en we drinken nu eens eerst een bakje koffie ipv van gerstenat. Daarna gaan we ons licht eens opsteken bij Amsterdamse Frankie. Een tent op een straathoek, als we van het hotel naar de zee gaan. Ze hebben hier Nederlandse TV en pelpinda’s en een telefoonpaal voor de deur. Met Truus wordt het laatste nieuws uitgewisseld.
Als we ’s avonds naar het hotel gaan, ligt er een briefje bij de sleutel, dat ons vliegtuig niet zondag om 8uur vertrekt maar om 22uur. Even slikken, maar dan begint de discussie, dat we dit niet moeten pikken. We moeten tenslotte allemaal maandag werken, het ophalen in Luik wordt moeilijk etc. Morgen verder informeren.  

Donderdag 15 april 2004. Dag 5

7.30 uur gaat de wekker. Ik voel me niet echt fit. De 170 kilometer van gisteren voel ik toch nog in mijn benen. Het ontbijt krijg in nauwelijks achter mijn kiezen. Mijn moraal van de dag zakt helemaal als ik beneden in de kelder sta en mijn sleutel van het slot vergeten ben. Dus moet ik weer naar boven om mijn sleuteltje te halen. Ger en Henk pakken alvast mijn lunchpakket en vullen de bidonnnen. Ik ben nog ruimschoots op tijd want het duurt altijd wel even voordat Fred afscheid kan nemen van ons. De eerste 25 kilometer trap ik met een klein verzet mee in de buik van het peloton. De benen voelen elke dag in het begin wel minder maar vandaag mis ik toch echt iets. De eerste serieuze klim van de dag naar Uitzicht tijdens de tocht van Valdemossa naar Andratx Valdemossa gaat niet echt lekker. Vandaag maar eens rustig aan naar boven denk ik. Er volgen nog 6 klimmen en de dag is nog lang en heftig. En bovenal het is per slot van rekening ook nog eens vakantie. We rijden vanaf Valdemossa via de kustweg naar het zuiden tot bij Andratx. Deze route lijkt een beetje op de Route des Crettes in de Vogezen. Al zit hier wat meer hoogtevershillen. De uitzichten zijn prachtig. Op verschillende plaatsen zie je de steile rotsen uit de Middelandse Zee komen. Langzaam aan kom ik beter in mijn ritme. En de klim over de Coll de sa Creu gaat als een speer. Hierna volgt een leuke afdaling naar Palma. Hierna nog een kleine 15 kilometer midden door de stad alvorens we de Boulevard van El Arenal bereiken. Om te eindigen bij? Ja bij Paco. Hierna een lekkere warme douche en dan weer terug het nachtleven van El Arenal in. Ja fietsen een erg vermoeiende bezigheid.

Vrijdag 16 april 2004 Fietsen 54km = 579 km

Frans neemt een rustdag vandaag. Wim wil rustig en Henk en ik ook nog kort. Hans fietst als enige van TCY met de groep naar Siena.

Henk probeert eerst nog tegen beter in een andere vlucht te regelen bij Neckermann. We kunnen kiezen of zaterdag naar Oostende of zondag eerder op de dag naar Oostenrijk. De juffrouw biedt de laatste bestemming als een serieuze optie. Helaas moeten we zelf maar iets regelen met het ophalen zo laat. Ik regel even een vrije dag op maandag met VieCuri. 
Wim, Henk en ik vertrekken over de kustweg naar het ZO. Langs de kliffenkust zien we een vuurtorentje liggen en besluiten daar heen te gaan. Helaas blijkt dit een afgesloten militair kamp te zijn en gaan we verder naar Cala Pi. Dit plaatsje ligt aan een kleine inham van de zee. De zee is vandaag behoorlijk onrustig en de golven slaan met veel geweld tegen de rotsen. Het strand (een kade) van Cala Pi ligt ver beneden. We eten een hapje en besluiten weer richting Arenal te gaan.  molina's op palma Mallorca wil zich profileren als fietseiland en in dit gebied zijn veel onverharde landweggetjes geasfalteerd met subsidie van de EC. Bij elke kruising staat een plattegrond met een situatieschets. Een soort knooppunten systeem.  
Op Mallorca zijn veel wegen tussen lage muurtjes en hoge muren. Dit geeft ook beschutting tegen de wind. 
Via deze weggetjes waarop het erg rustig is, fietsen we terug. Op de laatste km’s vallen wat druppels. Als we enige tijd terug in Arenal zijn, begint het echt te regenen. Het groepje dat vandaag naar Cap Formentor reed, heeft 50km plensregen gehad. Deze regen is op TV in Nederland geweest. 
Frans heeft buiten een wandeling door Arenal lang gerust. Hans heeft met de groep o.a. op de wielerbaan van Sineu gefietst.  
’s Avonds na het diner gaan we naar Fred’s afscheidsshow. Hij laat gasten aan het woord die hem de nodige veren in de kont steken. De kilometer queen en king krijgen een originele Rompelberg beker. Hans loopt de huldiging slechts met 9 km mis. (710 en 719km) Ook de mooie groepsfoto’s die dinsdag zijn gemaakt worden uitgereikt en we mogen een aandenken kiezen: een fles Rompelberg wijn, sokken of een button.  
Omdat de wijn vorig jaar met Kerstmis niet goed beviel kies ik nu voor sokken.Vochtbalansen bij Paco&Juan.  

Vrijdag 16 april 2004 Dag 6

Algehele dufheid deze morgen. Wim Henk en Ger hebben deze dag de benen niet helemaal. Frans heeft deze morgen blijkbaar helemaal geen benen en besluit deze dag maar helemaal niet te fietsen. Ikzelf ga maar met de groep mee naar de wielerbaan in Sineu. Er is wel regen voorspeld maar als we vertrekken is het zelfs warm. Net voor het vertrek geef ik mijn jasje aan Wim omdat de tempratuur dat aangeeft om te doen. Fout dus. De rit naar De echte sprinters uit Duitsland op de EK wielerbaan in Sineu Sineu verloopt goed. Mijn benen die vanmorgen nog leeg aanvoelde beginnen na een kilometer of 30 weer goed te voelen. Onze groep is vandaag samengevoegd met enkele leden uit de andere tourgroep aangevuld met enkele speeedgroepers. Onze Belgische vrienden ondernemen vandaag de 220 kilometer lange bikkeltocht naar Cap Fermantor. Hierdoor hebben wij een boldy Hollander erbij gekregen die werkelijk alles fantastisch kan. Voetballen fietsen etc. etc. maar wat hij vooral kan dat is opscheppen. Gelukkig blijkt bij het eerste serieuze viaduct dat hij beter zijn adem had kunnen sparen voor het fietsen. Lullen gaat hem klaarblijkelijk beter af dan fietsen. Als de weg omhoog gaat moet hij lossen. Opgeruimd staat netjes denk ik. Tot aan de wielerbaan heb ik hem gelukkig niet meer gezien of gehoord. Hierna gaat hij met de 80 kilomtergroep mee. De wielerbaan in Sineu valt mij wat tegen. Vooral als mij verteld wordt dat deze baan ooit dienst deed voor het EK-baanwielrennen. De baan is eigenlijk voor iedereen toegankelijk zodat ook ik mij niet kan bedwingen om enkel rondjes te rijden. Hierna de terugweg met felle wind tegen en tot overmaat van ramp een regenbui. Gelukkig waait dit buitje snel over maar 25 kilometer later begint het weer te regenen om vervolgens niet meer op te houden tot El Arenal. Een lekker warm bad lachte me toe op mijn hotelkamer. En het bier bij Paco lachte me nog harder toe.
’s Avonds is de Fred Rompelberg show met zoals altijd de verkiezing van de kilometerqueen en kilometerking. Ook nu heeft Fred er weer zin an. Hij lult van links naar rechts in het Rompelbergiaans Duits en Nederlands de show aan elkaar. Bij de verkiezing kilometerking mis ik voor het 2 de jaar op rij de dans om de trofee. Hadden we vorig jaar de kaart te laat ingeleverd. Dit jaar kwam ik 9 kilometer te kort om de trofee in de wacht te slepen. Toch nog een keer meer over de boulevard van Palma moeten flaneren. Niet getreurd het biertje bij Paco smaakte net zo goed als de avonden tevoren.

Zaterdag 17 april 2004 Fietsen 110km = 689 km

Frans en Wim willen vandaag nogmaals de Puig Major fietsen, maar dan andersom. Hans is wat verkouden en besluit niet mee te gaan. Hij gaat met Henk en mij naar Cura. Een 540m hoge puist in het landschap met natuurlijk een gebouw voor geestelijke bezinning op de top. Van nieuwere datum is het weerstation en een radar bol. Vanaf de hoge post is een prachtig uitzicht over het hele eiland. De stad Palma en het vliegveld met de aankomende en vertrekkende vliegtuigen. De bergen in het westen met de dikke wolken erboven, de stad Inca en de noordkust tot zelfs Cap Formentor, de bergen in het noordoosten en de kusten van het oosten en zuiden van het eiland.

We rijden verder naar Montuiri en drinken koffie in een heel bijzonder rustiek cafe. Het is er erg donker, 2 grote (brandende) open haarden en grote voetbal foto’s van weleer aan de muur, o.a. FC Barca met een zeer jonge Cruyff. Verder naar Campos en via de fietsroutes richting Cala Pi. Onderweg een fotosessie tussen de bloemen. hans tussen de klaprozen Resultaat mooie foto’s maar veel bagger plakt aan onze schoenen. Een heel schoonmaak karwei om weer in de pedalen te kunnen klikken. Terug in Arenal worden we weer op het terras gelokt door Paco&Juan met “pientje, pientje, pientje”.

Frans en Wim hebben een zware tocht gereden en hebben helaas voor mij geen zand van Calobra meegebracht. Ze vonden het toch te ver naar beneden.

’s Avonds naar zee, langs de boulevard en het gebruikelijke vochtbalansen.

Zaterdag 17 april 2004. Dag 7.

Ook deze dag is het toch weer fietsen. Alleen alle energie is afgelopen week uit mijn benen gefietst. Ik besluit toch maar niet mee te gaan naar de Collobra-pas. Achteraf een goede beslissing. Want een weekje Mallorca hakt er toch wel flink in. Ik ga dus op stap met Ger en Henk. Wij rijden naar Randa via de nieuw aangelegde fietspaden op Mallorca. Dit zijn landweggetjes die zo goed als autovrij zijn. Dus lekker rustig fietsen. We beklimmen de berg bij Randa.  Bovenop staat zoals overal hier een klooster. Wat moeten de mensen hier vroeger toch af hebben moeten zien voor het Christendom. Al die stenen naar boven. Het uitzicht is prachtig. Je kunt hier dus het hele eiland overzien. In de Noordwesten zie je zelf Cap Fermantor liggen. Na de afdaling eten we nog wat om vervolgens via bijna dezelfde weg terug te fietsen als gisteren. Vandaag is het fotoshootingparty. We maken er meteen een kiekjesdag van met als hoogtepunt een sessie tussen de klaprozen. Hierna terug naar El Arenal waar we (het begint saai te worden) eindigen op het terras van Paco y Juan. Ook Frans en Wim arriveren na een kleine 2 uur op het terras. Zij hebben ’s morgens zo zitten kloten om de weg te vinden zodat ze de afdaling van de Collobra ook maar niet gedaan hebben. Er zit namelijk geen licht op een racefiets.

Zondag 18 april 2004 Fietsen 35km = 724km

Vertrekdag. We gaan pas ’s avonds laat en we wilden een kamer bijhuren om vandaag nog een stuk te fietsen. Maar het hotel is volledig bezet volgens de receptie en ze hebben geen schoonmaakploeg op zondagmiddag. We dienen om 12uur van de kamer af te zijn.

Samen met Hans besluit ik om nog even een foto-shooting te maken in Palma. De anderen slapen wat langer uit. Op de heenweg naar de stad staat een felle frisse wind, over de zonnige boulevard. In Palma gaan we naar de kathedraal, maar deze is dichterbij geen foto waardig. De restauratie werkzaamheden zijn te duidelijk te zien. Hans heeft net als vorig jaar een foto vanaf de boulevard gemaakt en deze is mooier als dichterbij. Ook staat de kathedraal van zijn mooie kant nog in de schaduw. Door de binnenstad rijden we en ik ga nog even op kousenvoeten een andere kerk binnen om te kijken of het de moeite waard is.  Maar ook hier is de kerk niet echt bijzonder. Dan gaan we nog even naar de Arena, waarin vorige week NL nog de Daviscup van Spanje heeft verloren. Deze oogde van bovenaf op tv heel bijzonder, maar aan de buitenkant is deze minder spectaculair. De speciaal aangelegde gravelbaan is verwijderd en grote hopen zand maken de arena weer klaar voor de dood van de stieren.  Op de terugweg naar Arenal hebben we de stevige wind mee en de temperatuur is al veel aangenamer. Op de kamer wordt nog gedoucht en onze koffers gepakt. Ik lever mijn fiets in bij Fred R.  in de fietsenkelder. Hier staat een lange rij nieuwe gasten voor inschrijving bij de boetiek en een van de begeleiders is bereid ons de borg terug te betalen.

Dan gaan we slenteren over de boulevard, een hapje eten en dan naar Amsterdamse Frankie om de Amstel Gold op tv te kijken. Jammer dat Boogerd niet wint, maar Rebellin wint verdiend.

Na de Amstel Gold gaan we voor de laatste keer naar Paco&Juan. Weer eten en drinken en dan naar het hotel voor transfer naar het vliegveld om 19:20uur. De bus is te laat en onze chauffeur heeft ook een mindere dag vandaag zo lijkt het. We checken als laatste in bij de balie van StarEurop. Ook nu is de Airbus300 met 180 stoelen lang niet bezet. Achter zijn 3 rijen volledig leeg en we maken dan ook allemaal gebruik van de mogelijkheid van een raamplaats.

Vertrek om 22:10uur en we komen om 00:05uur in Luik aan. Herman van Ass staat al op ons te wachten met de bus van Henk.

Om 2 uur eindigt in Ysselsteyn een mooie fietsvakantie op Mallorca.

Het had iets warmer weer mogen zijn, maar we hebben prima kunnen fietsen. De tellerstand is nu weer 724 km hoger.
Ik was met name na de 3e rit op woensdag toe aan rust. Fred’s schema om na 2 dagen een rustdag in te lassen blijkt weer praktisch te zijn.
Ondanks zijn opvallende en bijzondere omgangsvormen heeft hij een prima organisatie voor fietsliefhebbers op Mallorca op poten staan. Bovendien is op Mallorca voor elke fietser iets naar zijn gading te vinden. Redelijk vlak in het midden en oosten van het eiland en klimmen tot 1000m hoogte verschil in het westen.

Samen met de 4 tourclubleden heb ik weer genoten van een prima, inspannende  fietsvakantie.
Mannen, bedankt vur de kompeneej !

Ger Geerets.

Zondag 18 april 2004. Dag 8

Eigenlijk hadden we al vroeg in het vliegtuig naar huis moeten zitten. Maar onze vlucht is verzet naar 21.45 uur ’s avonds. Dit betekent wel dat Ger en Ik nog de mogelijkheid hebben om naar de oude binnenstad van Palma kunnen fietsen. We ontbijten en vertrekken meteen richting de Kathedraal van Palma. Van veraf is het een prachtig gezicht. Vooral als de zon er vol op schijnt. Van dicht bij valt het wat tegen. Overal lelijke steigers die het gebouw ontsieren. Ook de rest van de oude stad valt ons enigszins wat tegen. Wel wil ik naar de stierenvechterarena van Palma. Ik had vorige zondag de Daviscupwedstrijd van Henk en Ger wagen hun leven Spanje tegen Nederland gezien en het leek op de televisie een prachtig gebouw. Ook dit valt tegen. De Placa de torro is een vervallen ruïne. En mede door de tenniswedstrijd van vorige week lijkt het wel een vuilnisbelt. Een illusie armer fietsen we terug. ’s Middags nog wat flaneren over de Boulevard van El Arenal. Hierna kijken we gezamenlijk de Amstel Gold Race bij Frankie. Rebellin wint voor Boogerd de sprint. Jammer. We eten nog wat bij Paco en nemen afscheid van deze fietsvriendelijke Spanjaarden. De busreis terug naar het vliegveld verloopt wat chaotisch omdat onze buschauffeur niet echt vriendelijk is en tot overmaat van ramp achteruit manoeuvrerend ook nog een verkeerde straat inrijdt. De terugreis met het vliegtuig naar Luik verloopt echter wel goed. Hierna nog een busreisje naar Venray en onze vakantie zit er op. Om 3.15 uur stap ik in mijn bed. Morgen om 8.30 uur begint de dagelijkse sleur weer. Al met al een leuke en ook intensieve vakantie met veel bier, café Americano en 845 trainingskilometers.

Hans Philipsen en Ger Geerets

 Hieronder de link met de uitgebreide site van Ger Geerets.

http://www.freehomepages.com/fietsvak/mall2004.htm