Mallorca 2003

Zondag 13/04/2003

We vertrekken om 11.00 uur 's morgens vanuit Ysselsteyn met het busje van Henk van Ass.

Het reisbureau heeft Ger namelijk gebeld dat we 3 uur eerder op het vliegveld van Luik moeten zijn, dit omdat het vliegtuig eerder vertrekt richting Mallorca. Na een vlucht van 2 uur landen we op het vliegveld van Palma de Mallorca. Het stralend zonnetje lacht ons al tegemoet. We worden opgewacht door een dame van Neckerman reizen. Alleen die verzekert ons dat wij van het Fred Rompelberg bicycle team niet met haar mee moeten richting het hotel. Na een uur wachten is er nog steeds niemand we hebben inmiddels verschillende malen geprobeerd contact te krijgen met het hotel. Uiteindelijk krijgen we te horen dat de eerder genoemde dame ons wel mee had moeten nemen. We krijgen te horen dat we nog tot 19.00 uur moeten wachten voordat de volgende bus vertrekt. Een van de drie regenboogtruien van Guillermo TimonerWij besluiten dus een taxi te nemen richting het hotel. Hier aangekomen krijgen we de sleutel van onze kamers. De kamers blijken echter meer kleine appartementjes te zijn met koelkast en een keukentje. Alles o.k. dus. We kunnen nog net voor zessen onze fietsen afhalen. Het zijn echte Fred Rompelbergjes afgemonteerd met Shimano Ultegra. Volgens onze Henk goed spul. Maar volgens Ger, Joep en ondergetekende rommel. Dit laatste is een grapje. Het schakelt goed, al is het in het begin wel even wennen als je campagnolo gewend bent. Hierna eten, daarna biertje en daarna slapen. Dan blijkt dat de huisjes wel erg gehorig zijn.

Maandag 14/04/2003

Hartzliche wilkommen bij das Fred Rompelberg Bicycle team, Hartelijk welkom bij het Fred Rompelberg bicycle team. Ja, Fredje stelt traditiegetrouw op maandag zijn team voor. En alles 2 talig zodat onze Duitse buren het ook een beetje kunnen volgen. Het Duits van Fred is echter Fred Rompelberg Duits. Het is eigenlijk best wel lachen. Maar na 3 kwartier begint het toch behoorlijk te vervelen. Alle aanwezigen staan namelijk te trappelen om hun doel van de vakantie uit te gaan proberen. Fietsen op Mallorca dus!!!! Buiten echter gaat het feest van Fred gewoon door. Het formeren van de groepen. Fred probeert de 250 fietsers in te delen in groepen. Ook hier gaat alles weer 2 talig en een beetje rommelig. Maar uiteindelijk lukt het Fredje toch. We rijden weg vanaf El Arenal richting oosten. Na 10 km. vals plat omhoog wordt er gestopt.  Hier kunnen we alsnog overstappen naar een snellere of langzamere groep. We volgen de kustweg richting Glashutte en Santanyi. Na 70 km. het uiteindelijke doel van deze rit. De klim naar San Salvador. San Salvador is een klooster boven op een berg van 509 mtr. In het klooster hangen regenboogtruien. van de plaatselijke baanwielrenner Guillermo Timoner. Henk en Ger maken net zoals ik de klim naar boven Joep moet echter de beklimming staken door mechanische pech. Normaal zou je hier een prachtig uitzicht moeten hebben maar door het mistige weer zie je eigenlijk niets van dit alles. Op het terras in Porreras drinken we wat. Om vervolgens als jonge honden te worden losgelaten op de plaatselijke 7 heuvelenweg. De beentjes worden hier nog eens onderling getest. Ik kom als eerste aan bij de afgesproken rotonde. Henk en Ger arriveren niet veel later. Na 142 km. eindigt deze tocht bij het Taurus Park. We drinken hier nog enkele welverdiende pilsjes. Het was een leerzame dag maar ik ben wel een paar illusies armer (vooral bergop). ‘s Avonds nog naar een of ander iets te Duits bierhol met een iets te hoog Heino gehalte. Het is natuurlijk ook vakantie. Niet dan?

Dinsdag 15/04/2003

Vandaag regen, regen en nog eens regen. Geen fietsen dus. Nadat we opgestaan zijn en ontbeten hebben gaan we richting de start bij het Taurus Park. De start wordt echter met 1 uur uitgesteld. Het zeikweer blijft aanhouden zodat de tocht van vandaag afgelast wordt. We besluiten om gezamenlijk een wandeling te maken over de Boulevard van El Arenal. Na een fikse wandeltocht wordt het enigszins droog. Snel terug naar het hotel om alsnog te gaan fietsen. Maar net als we aankomen valt de regen weer gestaag naar beneden. Geen fietsen dus. We lopen naar het fiets café op de hoek Paco e Guan. Er hangen veel wielershirt van bekende en minder bekende wielrenners. Zo hangt er bijvoorbeeld het shirt van Eric Zabel met handtekening. Na het avondeten besluiten Ger en Joep naar de bijeenkomst van de mecaniciens van Fred Rompelberg te gaan kijken. Henk en ik gaan aan de bar zitten in het hotel. Het is kienavond en de prijzen vliegen de deur uit. Onze buren aan de tap doen ook mee. Al snel hebben we een gesprek met deze 2 Duitse fietsliefhebbers. Als Claudia een fles sekt wint is het al snel feest aan de bar. Na een avond slap ouwehoeren en veel bier kruip ik in mijn bed. De fles sekt heb ik als afscheidscadeau gekregen.

Woensdag 16/04/2003

s ‘Morgens opstaan, weer regen. Hartelijk welkom op het zonnige eiland Mallorca. Maar nu even niet denk ik nog. We hebben echter gisteren besloten om ook bij slecht weer te gaan fietsen. De start wordt 1 uur uitgesteld en de weersvoorspelling is iets beter dan gisteren. We besluiten om dit uur zelf een rondje te fietsen. en dan om 11.00 uur alsnog bij de groep aan te sluiten. De Fred Rompelberg show nu ook met megafoonBij terugkomst is de start nog eens uitgesteld naar 12.30 uur. Dan fietsen we zelf maar een tocht. Gewapend met kaart fietsen we richting Lucc Major naar Randa. De klim naar Randa volgens Ger is een beetje te vergelijken met de klim naar de top van de Mont Ventoux. Lager maar op de top ook veel wind. Boven op deze berg staan ook veel (schotel)antennes. We dalen af via dezelfde kant van de berg en onder bij het hotelletje drinken we gezamenlijk koffie. Op het moment dat Henk en ik naar buiten lopen komt het Fred Rompelberg groepje ook nog langs. Maar de poging om de groep alsnog in te halen mislukt. We gaan verder via Sineu en Inca. Vooral het laatste stuk wind tegen is erg pittig. Na 147 km. beuken tegen de wind een welverdiende lekkere warme douche in ons appartement. Daarna nog wat relaxen op bed.. Ger heeft trapped van Bruce Springsteen op zijn cd staan. Volgens mijn bescheiden mening een van zijn beste nummers. Ger blijkt dus van echte muziek te houden.

Donderdag 17/04/2003

Fotodag bij Fredje Rompelberg. Henk wordt ’s morgens vroeg uit bed gebeld dat we een half uur eerder aan het vertrek moeten verschijnen in verband met het foto’s maken. Als we aankomen blijken we de enige te zijn die Fred dus serieus genomen heeft. De rest ligt nog in bed. Zo zijn we wel de eerste die met Fred op de Foto mogen. Lachen Lachen Lachen. Na een fotosessie van ruim 1 1/2 uur is iedereen aan de beurt geweest en kunnen we eindelijk vertrekken. We rijden via Valdemossa naar Andratx. Bij de vlakke aanloop richting Valdemossa voelen mijn benen stroperig. Maar eenmaal bij de klim gaat het toch eigenlijk best lekker. Boven aangekomen besluit ik even een stukje terug te rijden om van de rest actiefoto’s te maken. Maar het bewijs dat ik geen Cor Vos ben wordt hier al snel geleverd. Er blijkt dus niemand op te staan. Vanaf Valdemossa nemen we kustweg naar Andratx misschien wel het mooiste stuk van deze fietsvakantie. Prachtige vergezichten over de Middellandse Zee afgewisseld met werkelijk schitterende rotsformaties. Vanaf Andratx via een prachtige klim en afdaling terug naar Palma. De laatste 15 km van Palma naar El Arenal zijn wel erg druk  Maar ja, het Cruz Campo biertje na 124 km bij Paco e Guan smaakt daar niet minder om.

Vrijdag 18/04/2003

Als we opstaan is het hetzelfde prachtig weer als gisteren. Maar omdat ik gisteren flink verbrand ben besluit ik toch maar met mouwtjes te fietsen om de pijn enigszins te verzachten. We rijden vandaag de rit naar Oriënt van afgelopen dinsdag. Ik op de top van de SollerDit zou beteken dat de rit naar de Puig Major (de hoogste col van Mallorca) voor ons niet door zou gaan. Joep heeft echter niet de zin en de benen om met ons mee te gaan. Hij besluit alsnog naar de Oriënt te fietsen met het Rompelberg groepje.  Wij besluiten met zijn drieën om bij Sancte Maria het Fred Rompelberg groepje te verlaten. Via Binisalem en Loseta zetten we koers naar de voet van Puig Major. De Puig Major begint met een serieuze klim van een km. of  vijf. Bij het tankstation drinken we gezamenlijk nog een cola. en maken de klim af naar de top van de Puig. We hebben afgesproken om op de top te wachten om daarna gezamenlijk de afdaling te doen. Het tunneltje door en dan de beloning van het bergop fietsen. Nu nog de klim van de Soller naar Bunyola. Ik persoonlijk vind deze klim de leukste klim van Mallorca. Het is een klim die lekker loopt met veel haarspeldbochten zodat je het gevoel hebt dat je snel hoogte maakt. Een kleine 400 mtr onder de top hoor ik plotseling iemand roepen “E doar heb je dien Ollander” “Die goan we even pakke nie?” Zo eindigt deze beklimming in een ware sprint naar de top. Gelukkig bereik ik als eerste de top zo dat ik bespaard blijf van verhalen over het zo perfecte Belgische wielrennen. Boven praat ik nog even wat met onze zuiderburen en schiet ik nog wat foto’s van de 2 fietsende Belgische echtparen. Op de achtergrond staat een ezelin en een ezel. Ik ben benieuwd hoe ze thuis de foto zullen vinden. Inmiddels zijn Henk en Ger ook al aangekomen. Het uitzicht is leuk. Nog leuker is de afdaling die ons nog ligt te wachten. Als we beneden zijn is het nog een kleine 35 km relatief vlak naar El Arenal. Na een heftige dag van 148 km. belanden we weer op het terras bij Paco e Guan. met Cruz Campo.

’s Avonds is er de bijeenkomst van Fred met uitreiking van de foto’s en een loterij. lachen lachen lachen met der FredElke week is er een prijs van kilometer king en kilometer queen. Wij hebben onze kaart niet ingeleverd of althans te laat. Blijkt dat wij met ons groepje de hoofdprijs aan ons voorbij moeten laten gaan. Vette pech dus. Nou ja vette pech. Ik ben bang dat Johan en Liesbeth de beker niet in hun Café zouden willen. Daarna nog even op de Boulevard wat drinken en dan naar bed. Morgen de langste rit naar Cabo de Fermantor.

 

Zaterdag 19/04/2003

Zoals afgesproken Cabo Fermantor. Vroeg pissen dus. 6.45 opstaan en ontbijten. Blijkt het ontbijt in het hotel pas om 8.00 uur te beginnen. Het ontbijt blijft dus beperkt tot geroosterd brood met jam, vijgen en sinaasappelsap. Om 8.10 uur vertrekken Henk, Ger en ik voor vooraf geschat zo’n 202 km. De eerste 50 km. lopen voorspoedig. Het tempo ligt behoorlijk hoog en na 3 uur bereiken we Puerto de Acudia aan de noordkust van Mallorca. Nu nog westwaarts richting Puerto Pollenca naar de voet van de eerste echte beklimming van de dag de “Mal Pas” Bij de voet van de Mal Pas blijkt de Cabo Fermantor nog 18 km. te zijn. Dit valt mij enigszins tegen op de kaart lijkt het maar zo’n klein stukje. En het gaat deze dag toch al niet zo als voorgaande dagen. Henk en Ger daarentegen klimmen steeds beter. Om 12.00 komen we aan op de kaap met de vuurtoren. Vuurtoren op de Cabo Fermantor Het uitzicht is werkelijk fantastisch. Je kijkt vanaf 170 mtr. hoogte uit op de zee die kaarsrecht onder je ligt. Mijn hoogtevrees komt hier ruimschoots aan zijn trekken. Het is wel druk hier veel auto’s en misschien nog wel meer fietsers. Op de terugweg gaan we bij Fermantor richting strand. Ger heeft thuis namelijk een verzameling strandzand uit de hele wereld. Bij zo’n verzameling mag Fermantor natuurlijk niet ontbreken. Ik besluit te wachten tot hij het plastic zakje gevuld heeft met zijn Fermantor strandzand. Zijn doel van deze lange tocht. (fietsen is bijzaak) Bij Puerto Pollenca eten we wat op het terras aan het strand zodat Ger zijn tweede trofee van de dag kan gaan ophalen. Het zand wijkt duidelijk af van het eerder getrokken monster alhoewel het hemelsbreed nog geen 10 km. van elkander ligt. De terugweg gaat al bijna net zo voorspoedig. Als we voorbij Inca zijn krijgen we een lange afdaling richting Palma. Bij Binisalem drinken we nog een kopje koffie in het plaatselijke gemeenschapshuis althans het lijkt er ontzettend veel op. Gezelligheid troef dus maar wel koffie voor 1 euro. Nu nog 30 km. tot Palma en dan nog 13 km. via het drukke Palma naar El Arenal alwaar na 193 km. Paco e Guan al fluitend ons weer op staan te wachten. We drinken onze welverdiende Cruz Campo en kunnen nog net voor 6 uur onze fietsjes inleveren bij der Freddie und seine männer. Het fietsen voor deze vakantie zit er op 753 km. in 5 fietsdagen is ook wel genoeg denk ik zo. ’s Avonds kijken we bij Paco e Guan Real Madrid tegen Barcelona einduitslag 1-1 Ronaldo en Luis Enriqeu scoren.

Zondag 20  / 04 / 2003

Geen fietsen vandaag dus kunnen we lekker flaneren over de boulevard van El Arenal. Er is van alles te zien. Alhoewel mensen voor 90% uit water bestaan zien we toch duidelijk verschillen. Je hebt mooi water en heel mooi water. Om drie uur vertrekt onze bus richting vliegveld van Palma de Mallorca. Alles verloopt tot hier volgens schema maar het vliegtuig blijkt een defect te hebben zodat ons vertrek enkele uren uitgesteld wordt. Maar eind goed al goed komen we veilig aan in Ysselsteyn. Hierna nog een klein verplaatsing richting Venray en onze vakantie zit er op.

Hans Philipsen

Meer lezen over onze reis naar Mallorca. Lees ook het verslag van Ger Geerets met nog meer foto's