Le Défi Haut Saônois 2004

Tijdens mijn fietsvakantie in Frankrijk heb ik mee gedaan aan enkele cyclosportieven.

Ik was daar met enkele fietsmaatjes van mij Wim Cats (elite bij D.R.C. de Mol uit Dordrecht) en Anthonie Luijendijk (amateur A bij Avanti uit Alphen aan den Rijn). De eerste cyclo’s/wedstrijd waar we aan meegedaan hebben was in de Vogezen waar voor de 8e keer Le Défi Haut Saônois werd georganiseerd. Het betreft hier een combinatie van een avondcriterium, de cyclo Les Trois Ballons en een tijdrit bergop. Vanuit de Vogezen zijn we doorgereisd, met een pitstop bij de Mont Ventoux, naar de Pyreneeën voor nog twee cyclo’s L’Ours en L’Ariègioise. (hiervan volgt zo spoedig mogelijk het verslag)

 Maar zoals gezegd eerst de Vogezen. Ik was daar voor het vierde jaar op rij, Wim Cats voor de derde keer en Anthonie stond daar voor de eerste keer aan de start.

 Jeudi 10 juin 2004, La Ronde de 2 H.

Op donderdag mochten we dus voor het eerst aan de bak voor het avondcriterium. In Champagney had de organisatie weer het mooie rondje uitgezet over 5 km met halverwege een klim van een kleine kilometer. Ook dit jaar weer een 45 tal renners aan de start voor 15 rondjes. Anthonie kon zich de eerste ronde al niet beheersen en demarreert meteen. Ik deed het wat rustiger aan, ook omdat het flesje Yop dat ik voor het vertrek nog naar binnen had gepeerd me behoorlijk dwars zat. Na enkele rondes vooruit te hebben gereden moest Anthonie echter de handdoek gooien en werd weer ingelopen. Om zelfs halverwege koers uit te stappen. Later vertelde hij dat de Yop bij hem ook niet lekker was gevallen en had maagklachten. Na het eerste uur begon ik er wel overheen te komen maar toen was er al een groepje van drie gevlogen. Twee ronden voor het eind rijden nog wat mannen weg. De koers werd gewonnen door Nicolas Thiery voor de Pays-Bas-er Sander Smits. Ik werd 9e en Wim Cats drukte als 13e zijn wiel over de streep. Wat was het leermoment van deze avond? Drink geen ¾ liter Yop vlak voor een koers. Het geluk wilde wel dat alle Nederlanders van de organisatie na afloop een fles wijn aangeboden kregen, dit omdat zij met zovele vertegenwoordigd waren, en een flesje wijn smaakt natuurlijk ook veel beter dan een Yopje!

 Samedi 12 juin 2004, Les Trois Ballons.

Hier was het natuurlijk allemaal om te doen de cyclo Les Trois Ballons. 205 kilometer met 4300 hoogtemeters. Een cyclo die de laatste jaren steeds beter bezocht wordt. Dit jaar een dikke duizend deelnemers waarvan 768 de cyclo uitreden. Deze cyclo is qua zwaarte te vergelijken met La Marmotte, en gaat over 7 helling waaronder drie Ballons, Ballon de Servance, Grand Ballon en Ballon d’Alsace. Met finish op La Planche des Belles Filles. Deze laatste helling is echt een Killer. Hij is maar 5 ½ km lang maar, inclusief stukjes afdaling, wel 10% gemiddeld. Na 200 kilometer koers is dat dan niet meer echt lekker!

Anthonie was vandaag weer zeer strijdlustig, en kon na de eerste col, Ballon de Servance, in de afdaling aansluiten bij de kop. Ik verteer zo’n eerste klim toch altijd wat minder en moest genoegen nemen met een plaats in de tweede groep. Wim Cats heeft dan de strijd hellaas al moeten staken vanwege twee maal lek in de eerste afdaling. Na de eerste afdaling zwelt de groep waarin ik zit aan tot een 50 tal renners. Gedurende de hellingen die volgen moesten er steeds wat mensen af terwijl we gelosten uit de kop weer opraapten.

Aan de voet van Ballon d’Alsace op 140 kilometer was de groep waarin ik zat inmiddels uitgedund tot een dertigtal renners. Tot dan toe had ik alle colletjes goed verteerd en kon ik mij steeds vrij makkelijk handhaven in de groep. De Ballon d’Alsace is 10 km lang en heel gelijkmatig 8% stijging. Na een drietal km zag ik een groepje voor me rijden waar ik ook Anthonie in zag zitten. Het lukte me om bij deze groep aan te sluiten terwijl Anthonie 4 km onder de top moest buigen, maar in de afdaling lukte het hem toch weer om aan te sluiten. Hij had al een serieus jasje uitgedaan door het vele kopwerk dat hij had moeten doen. Vanaf de voet van de slotklim was het weer ieder voor zich en slaat de hele groep uit elkaar. Als 43e passeer ik uiteindelijk de meet in een tijd van 7.01.14 uur. Hiermee scherpte ik met 11 minuten mijn beste tijd van de laatste 4 jaar aan, en was daarmee dik tevreden. Antonie werd 47e op een minuutje achter mij. De cyclo werd gewonnen door de Fransoos Philippe Colevret in 6.30.30 uur. Beste ‘Ollander’ was Oege Higgema op de derde plaats.

Dimanche 13 juin 2004, La Grimpee de la Planche des Belles Filles.

De laatste 17 km van de Trois Ballons dat was de rit van deze zondag. Een vijftig renners hadden zich deze morgen weer op de fiets gehesen. Hieronder ook nogal wat verse mannetjes die zaterdag niet hadden gereden. Na 5 km reed de latere winnaar, Dominique Chabert, al weg uit de groep om hem bovenop pas weer terug te zien. Toen de klim eenmaal begon merkte ik dat ik zaterdag wel wat gedaan had en ga vierkant omhoog en werd hier slechts 21e. Anthonie had wel een goede dag en werd knap 6e. Beste Nederlander werd Sander Smits op een 3e plek. In het klassement van Le Défi Haut Saônois verspeelde ik zelfs nog twee plaatsen vandaag, en werd uiteindelijk 6e. Winnaar was Dominique Chabert.