Fleche Wallonie 2002

Voor diegene die de drukte van Limburgs Mooiste willen ontvluchten is er elk jaar op de zaterdag na Hemelvaart de “Fleche de Wallonie” in het Belgische Spa.

Ook dit jaar deden er weer Toerclub Ysselsteyners mee te weten Wim, Henk van Ass tijdens de beklimming van de cote de Henk en Hans. De tocht is 202 km. lang maar er zijn ook nog 2 kortere afstanden namelijk de 160 en 120 km. De keuze voor de 120 km. is echter al na 2 km. terwijl je voor 160 km al na 17 km. moet kiezen. Veel tijd heb je dus niet om aan te voelen hoe de beentjes deze dag zijn. Om 8 uur gaan we vol goede moed op pad voor de 202 km. met 20. beklimmingen. De eerste beklimming “Le Maquisard” duikt al na 2 km.op en is dus een mooi opwarmertje. De verschillen worden al snel duidelijk Wim, Frans (Tourclub Wageningen) Arjen en Karina (uit Leiden) klimmen toch iets beter dan Henk en ik. Bij beklimming nummer 3 “La Redoute” besluit Henk alsnog te gaan voor de 160 km. De beentjes voelen bij deze kuitenbijter toch al ietwat verzuurd aan. Na een afscheid met veel tranen gaat Henk verder met zijn helletocht en wij met de onze. De eerste controle is naar 48 km. Hier heb je al enkele flinke kuitenbijters moeten doorstaan. Hierna volgt het relatief vlakke gedeelte. Bij kilometerpunt 100 en 1207 cotacolpunten verder is de tweede controle van de dag. Hier slaat het noodlot voor mij toe. Bij het wegrijden van de controleplaats breek ik een van de spaken in mijn achterwiel. Ik voel meteen dat er iets mis is. Na het loszetten van de achterrem en remhandel loopt mijn wiel niet meer aan, maar tijdens het afdalen kan ik nu mijn achterrem niet meer gebruiken. Althans niet meer zo als het hoort. Ook wiebelt mijn fiets tijdens het afdalen. Na het een paar kilometer geprobeerd te hebben besluit ik dan ook de kortste route via de N - weg terug naar Spa te nemen om zo de steile afdalingen te kunnen vermijden. Na 163 km. kom ik aan in Spa en stop bij de eerste de beste frietkot die ik kan vinden en bestel een lekkere vette friet met mayonaise. Terwijl ik deze oppeuzel roept een Belg me toe “Da’s nie goe voor het koersen jongen”. “Maar wel lekker” roep ik terug. Lachend loopt hij verder. Mijn fietsdag zit er op. Nu nog wachten op de rest. Henk komt als eerste binnen. De laatste klim heeft hij rechts van zich laten liggen. Een uur later komen Wim en Frans binnen gevolgd op 15 minuten door Arjen en Karina. We drinken nog een biertje en beginnen dan aan de terugreis, maar volgend jaar komen we zeker weer terug. Hopelijk heb ik dan meer geluk.

Hans Philipsen

Het begint bijna een traditie te worden om op zaterdag na Hemelvaart deel te nemen aan de Waalse Pijl de "mooiste" toertocht van het jaar. Deze tocht heeft wat mij betreft alles wat fietsen in de Ardennen zo leuk kan maken! Ik denk dat ik dit jaar voor de zesde keer was dat ik deze tocht reed.Wat maakt deze tocht dan zo mooi zult u zeggen. Het belangrijkste is natuurlijk het prachtige parcours wat je rijd met hellingen die ook echt hellingen zijn en geen molshopen dus. De bekende hellingen uit L-B-L zoals La Redoute, Les Forges, Le Stockeu, Côte de Wanne en Le Rosier, maar ook minder bekende kuitenbijters als Côte de Roche à Frêne, Côte de Mont-le-Soie en Le Thier de Coo mogen er zeker zijn. Misschien minder bekend maar zeker niet minder zwaar. De hellingen zijn mooi verdeeld over het parcours met het zwaartepunt in de laatste 100 kilometer zoals het hoort. Dit jaar stonden zoals je in het verslag van Hans al kon lezen maar liefst 3 TCY leden en één "aspirant" TCY lid (Wie zou dat toch zijn?) aan het vertrek in Spa. Arjen en Karina waren ook  present. Hen ken ik van de Marmotte vakantie van vorig jaar. Halverwege sloot ook nog Jos Reinders uit Helden bij ons aan. Met hem heb ik vooral het laatste stuk samen gefietst. Ik ken Jos van de Baan wedstrijden in Baarlo.Het was ideaal fietsweer, niet te warm en droog, dus alle ingrediënten waren aanwezig om er een mooie tocht van te maken. Wat uiteindelijk ook is gelukt. Ik heb lekker gefietst, en leuk natuurlijk om Arjen en Karina weer eens terug te zien. Ik heb er een goed gevoel aan over gehouden qua training is dit natuurlijk ideaal voor de cyclo's die ik deze zomer weer ga rijden in Frankrijk en Italië. Van deze cyclo's zal ik uiteraard weer verslag doen op deze prachtige site van onze club.

Wim Janssen