Claude criquielion 2001

Al jaren wordt op de eerste zaterdag in september de bekendste Belgische cyclosportieve de “Vélomédiane Claude Criquielion” georganiseerd.

Start en finish plaats van deze cyclosportieve is La Roche-en-Ardenne gelegen in het diepste punt van de Ourthevallei aan de voet van de zwaarste helling van België, namelijk Col de Haussire. Het is de best bezochte cyclosportieve van België. Ook dit jaar stonden er weer een kleine 2400 deelnemers aan het vertrek voor de 172 kilometer.  Terwijl voor de korte variant de "Petite Crique" die gaat over 89 kilometer zich ook nog enkele honderden hadden ingeschreven. De “Criquielion” gaat zoals gezegd over 172 kilometer met maar liefst een hoogte verschil van 3300 meter verdeeld over 24 hellingen, met als voornaamste obstakels de Mur de la Vélomédiane,  Col de Haussire en Côte de Beffe. De Criquielion staat hiermee bekend als de zwaarste cyclo van België. Ook qua ambiance is er geen enkele cyclosportieve in België die hier aan kan tippen, dit wordt mede mogelijk gemaakt door het prachtig uitgezette parkoers wat  twee keer terug door La Roche voert. De eerste keer is al na 18 kilometer voor de beklimming van Côte de Hives en de tweede keer natuurlijk voor de verschrikkelijke Col de Haussire die je na 62 kilometer voor je kiezen krijgt. Op deze hellingen staat de weg echt vol met publiek wat je een geweldige kick geeft. Ook op de Mur de la Vélomédiane en Côte de Beffe staat veel publiek wat door de organisatie ook nog eens  vermaakt wordt door de plaatselijke blaaskapel. Een dergelijke ambiance maak je eigenlijk nergens anders mee, of het moet bij de Marmotte zijn op de slotklim naar L'alpe d'Huez waar je ook wel wat aanmoediging kunt gebruiken! Het was voor mij de tweede keer dat ik hier aan de start verscheen in 1999 was de eerste keer toen was het weer een stuk aangenamer met prachtig nazomer weer. Dit jaar, zaterdag 1 september 2001, was het nou niet bepaald zomer in de Ardennen, geregeld buien bij een temperatuur van 13 graden. Maar dit kun je begin september natuurlijk ook wel verwachten. Ik stond dit jaar super gemotiveerd aan het vertrek. Ik was namelijk twee weken eerder nog een weekje op fietsvakantie in de Franse alpen geweest. Tijdens het fietsen in de alpen merkte ik dat de vorm beter was dan tijdens de Marmotte week begin juli, dit gaf mij enorm veel zelfvertrouwen om me nog eens helemaal op te laden voor de Criquielion. Het doel! Een plek bij de eerste 20 moest er volgens mij in zitten, alhoewel ik mij realiseerde dat het bij deze cyclo zeker niet makkelijk zou worden, er staan tenslotte 2400 renners aan het vertrek. Maar de laatste twee jaar ben ik bij verschillende 'grote' cyclo's in België en Frankrijk onder andere twee keer als 21e één keer als 22e één keer als 25e en twee keer als 28e geëindigd, en nu moest het er maar eens van komen dat ik een keer bij de eerste 20 rijd. Ik had er volgens mij nu de vorm voor reed beter dan ooit, en ook in m'n kop zat het goed. Het was sowieso de laatste kans dit jaar om nog eens goed te presteren bij een prachtige cyclo als deze. Dus de beuk er in! De laatste paar dagen voor de Criquielion begint het dan ook aardig te kriebelen. Ik heb er zin in en ben er klaar voor. Voor de start voel ik een gezonde wedstrijd spanning. Ik weet dat de koers zal breken op de Mur de la Vélomédiane en op Col de Haussire. Hier zal het klassement worden gemaakt, en zal hier dus moeten zorgen dat ik 'er bij' zit. Als ik hierna in een goeie groep kan komen is een mooie uitslag mogelijk. Bij de eerste bevoorrading (73 km) zit ik in een groepje met zes. In de volgende 10 km weten nog meer renners (ongeveer 10) bij ons aan te sluiten. Zelf rapen we ook nog een groepje op, en horen we dat er nog twee kleine groepjes vooruit zijn, en dat we een achterstand hebben van drie minuten op de koplopers. Met een paar renners samen weten we het tempo aardig hoog te houden zodat er tenminste van achter niemand meer bij kan komen. Bij de tweede bevoorrading (122 km) hoor ik dat er 14 renners voorruit zijn en 'onze' groep dus zal gaan rijden voor de 15e stek, omdat we al 6 minuten achterstand hebben op het tweede groepje. Ik smeed een plannetje om op één van de laatste klimmetjes weg te gaan rijden, maar door het vele kopwerk dat ik heb moeten doen ben ik blij dat ik hier nog kan volgen laat staan weg rijden. De laatste 20 km zie ik renners op kop die eerder nog geen meter kopwerk hebben gedaan en dus nog redelijk fris zijn. Enkele proberen nog weg te springen maar gelukkig kan ik deze pareren. Op de top van de laatste côte zijn we nog met 12 renners over, met deze 12 renners gaan we de lange afdaling naar La Roche in, om vervolgens te gaan sprinten. Ik druk mijn wiel als zesde over de meet in een tijd van 05:18:04 uur, met een moyenne van 32,45 km/h, en wordt hier dus 21e in het klassement, dus weer niet bij de eerste 20. Ben nog heel even teleurgesteld maar uiteindelijk toch zeer tevreden met m'n prestatie, zeker gelet op het feit dat ik nog geen kwartier achter de winnaar, Alexander van Bavel uit St Anthonis, zit die finishte in 05:03:55 uur. Dan moet het volgend jaar maar een keer ergens gebeuren, gewoon blijven proberen het zal toch wel een keer lukken. Hoop ik!!