ATB-tocht Someren 31-12-2008

Vandaag op de aller, aller laatste dag van 2008 toch nog even met de fiets er op uit. Wim moest het parcours van komende zondag gaan verkennen. Frans zat in Vaals. Dus broer Peter opgetrommeld. Someren betekend automatisch later opstaan omdat je hier kunt starten tot 10.30 uur en daar moet je van profiteren niet? Eerst probeer ik nog roet in het eten te gooien door mijn tas bij het fietsenhok te laten staan. Maar als ik enkele kiilometers met de auto onderweg ben en mijn zorgvuldig gesmeerd boterhammetje wil pakken kom ik er achter dat het trommeltje niet binnen handbereik ligt maar enkele kilometers verderop. Dan maar terug want zonder fietsschoenen is het ook wel erg lastig. Als we in Someren aankomen is het niet echt druk bij de inschrijving. Al is aan het inschrijfnummer 488 wel te zien dat er al veel mensen onderweg zijn. Het is nog erg koud zo'n -7 graden en die koude probeert de adem die ik toch nodig heb zoveel mogelijk af te snijden. Na een kilometer of 5 gaat dan ook pas echt het gas erop. Bij de pauze is het etenstijd. Lekkere snert, thee, sportdrank en peperkoek. Ja het is altijd goed verzorgd in Someren. Na de pauze nog 20 kilometer om bij de warme kantine terug te geraken. Hier is het vol met ATB-ers die zich te goed doen aan het gratis frietje ter ere van de 20ste versie van deze tocht. Ja de verzorging is altijd goed in Someren.

 

Onderstaand verslag is geschreven door Hans Hudales. 

Helaas geen oliebollen, maar voor de rest weinig aan te merken op de tocht in Someren. Met z'n vieren (Pieter Verschuuren., Jan Cox. en Peter Claessens.) naar Someren, waar we om 9:00 uur al op de fiets zaten. Niks uitslapen dus! We trotseerden een temperatuurtje van zo'n - 5°C, maar dat wisten we van te voren. Eerst wat verharde wegen naar de Strabrechtse en Somerense Heide. Daar, zoals te verwachten, weinig asfalt, wel afwisselend bos en hei, rechte paden en single-tracks. Bij de pauze o.a. snert. Na de hergroepering reed ieder toch zijn eigen tocht. Voor de finish ook weer wat verharde wegen om het gemiddelde verder op te krikken, voor mij uiteindelijk ruim 22 km/h over de 42 km. Bij de finish even in de rij voor een gratis patatje met en binnen genieten van de gezelligheid met live muziek en glühwein. Voor de oliebollen toch maar naar huis, waar mijn vrouw ze in de schuur bruin stond te bakken..